[Tale of Narcissus.]
Ther was whilom a lordes Sone,
Which of his Pride a nyce wone
Hath cawht, that worthi to his liche,
To sechen al the worldes riche,
Hic in speciali tractat Confessor cum Amante contra illos, qui de propria formositate presumentes amorem mulieris dedignantur. Et narrat exemplum, qualiter cuiusdam Principis filius nomine Narcizus estiuo tempore, cum ipse venacionis causa quendam ceruum solus cum suis canibus exagitaret, in grauem sitim incurrens necessitate compulsus ad bibendum de quodam fonte pronus[436] se inclinauit; vbi ipse faciem suam pulcherrimam in aqua percipiens, putabat se per hoc illam Nimpham, quam Poete Ekko vocant, in flumine coram suis oculis pocius conspexisse; de cuius amore confestim laqueatus, vt ipsam ad se de fonte extraheret, pluribus blandiciis adulabatur. Set cum illud perficere nullatenus potuit,[440] pre nimio languore deficiens contra lapides ibidem adiacentes caput exuerberans cerebrum effudit. Et sic de propria pulcritudine qui fuerat presumptuosus, de propria pulcritudine fatuatus interiit.
Ther was no womman forto love.
So hihe he sette himselve above 2280
Of stature and of beaute bothe,
That him thoghte alle wommen lothe: