In celum tales os posuere suum.
Pennatum griphes animal, pedibusque quaternis
Inuitos homines carpit, abhorret equos:
Designatur in his facinus crudele potentum,
Qui mortes hominum cum feritate bibunt.’
986. Our author no doubt read ‘mundus corde’ here in the Aurora.
987. citharistea: properly no doubt ‘cithariste,’ to be taken with ‘prophete,’ as in the Aurora.
990. ‘horret equos’ seems to represent the ‘equis vehementer infesti’ of Isidore, Etym. xii. 2.
1019-1024. From Neckam, De Vita Monachorum, p. 185, with slight variations.
1037. esse: as substantive, ‘existence.’