Desperans sero quid michi mane daret!
Ha, quociens mentem pauor incutit hec michi dicens,
‘Quid fugis? hic paruo tempore viuus eris!’[268]1420
Ha, quociens fuerat mea mens oblita quid essem,
Dum status anterior posteriora tenet!
Sepius inque die dum sol clarissimus esset,
Nox oculis pauidis venit aborta meis.
Sompnia me terrent veros imitancia casus,
Et vigilant sensus in mea dampna mei:
Sic mea sompniferis liquefiunt pectora curis,