Capm. xx. Hic loquitur adhuc de naui visa in sompnis, id est de mente sua adhuc turbata, vt si ipse mentaliter sompniando, quasi per nauem variis ventis sine gubernaculo agitatam, omnes mundi partes pro pace mentis scrutanda inuestigasset, et tandem in partes Britannie Maioris, vbi raro pax est, dicit se applicuisse. Dicit eciam qualiter vox in sompnis sibi iniunxit quod ipse omnino scriberet ea que de mundo in illo scrutinio vidisset et audisset; et ita terminatur sompnium.
Capm. xxi. Hic reddit vigilans gracias deo, qui eum in sompnis a pelago liberauit.
Expliciunt Capitula libri primi.
Incipiunt Capitula libri Secundi.
Prologus. Hic dicit quod ipse iam vigilans, secundum vocem quam in sompnis acceperat, intendit scribere ea que de mundo vidit et audiuit, et vocat libellum istum Vox Clamantis, quia de voce et clamore quasi omnium conceptus est; vnde in huius operis auxilium spiritum sanctum inuocat.
Capm. i. Hic dicit, secundum quod de clamore communi audiuit, qualiter status et ordo mundi precipue in partibus istis multipliciter in peius variatur, et quomodo vnusquisque super hoc fortunam accusat.
Capm. ii. Hic corripit fortunam et sui euentus inconstanciam deplangit.
Capm. iii. Hic describit fortunam secundum aliquos, qui sortem fortune dicunt esse et[87] casum.
Capm. iiii.[88] Hic tractat vlterius de mutacione fortune secundum quod dicunt: concludit tamen in fine, quod neque sorte aut casu, set ex meritis vel demeritis, sunt ea que hominibus contingunt.
Capm. v.[89] Hic dicit secundum scripturas et allegat, qualiter omnes creature homini iusto seruientes obediunt.