Murmurat inuidia monachi sub pectoris antro,
Os silet exterius, mens tamen intus agit;170
Et quia lingua tacet, manus est que conscia signis
Fabulat in digitis turpia plura satis;
Sicque loquax digitus redimendo silencia verbi
Dictat, et in rixis plus meretrice furit:
Ora tument ira, nigrescunt sanguine vene,
Lumina commota lenius igne micant.
Sepe suum feruens oculis dabit ira colorem,[429]
In quibus alterius mortis ymago patet: