The poet Horace “a consacré plusieurs vers au sujet qui nous occupe. On peut voir particulièrement la Satire VIII. qui contient le passage suivant:—

“‘Mentior, at si quid merdis caput inquiner albis

Corvorum, atque in me veniat mictum atque cacatum

Julius, et fragilis pedacia, furque Voranus.’”—(Bib. Scat. p. 76.)

The celebrated English orator, Charles James Fox, is credited with the authorship of “An Essay upon Wind,” published anonymously in London, and numbered 91 in the Bib. Scat. (p. 39).

Martin Luther had many struggles and disputes with his Satanic Majesty, in all of which the latter came off second best. Melanchthon is cited as describing one of these, in which there were results worthy of incorporation in this work: “Hoc dicto victus Dæmon, indignabundus secumque murmurans abiit, eliso crepitu, non exiguo, cujus fussimen tetri odoris dies aliquot redolebat hypocaustum.” Vid. Joh. Wier, de Præstig. Dæmon. cap. 7, p. m. 54, in Schurig, “Chylologia,” p. 795, article “De Crepitu Diaboli.”

“Luther relates a story of a lady who ‘Sathanum crepitu ventris fugavit.’”—(“Les Propos de Table de Luther,” par G. Brunet, Paris, 1846, p. 22, quoted in Buckle’s “Commonplace Book,” p. 472, vol. ii. of his “Works.” All the English editions of Luther’s “Table Talk,” so far as known to the author, are “expurgated.”)

“Ciceron, considérant le Peditus comme une victime innocente, opprimée par la civilisation de son temps, poussait en sa faveur le cri de liberté et formulait ses droits.” As a footnote to the foregoing we read the following extract from Cicero: “Crepitus æque liberos ac ructus esse opportere.”—(Lib. 9, Epist. 22.)

“Memento quia ventus est vita mea.”—(Job. vii. 9.)

“Pedere te mallem, namque hoc nec inutile, dicit Symmachus, et risum res movet ista simul.”—(Martial, vii. 17, 9.)