[110]. xxiii. 39-43.
[111]. Pp. 243, 244.
[112]. See Monthly Repository of Theology and General Literature, 1809, pp. 97, seqq.; 152, seqq.; 274, seqq.; 384, seqq.
[113]. Reply to Magee, p. 302.
[114]. Καὶ Ἐβιωναῖοι χρηματίζουσιν οἱ ἀπὸ Ἰουδαίων τὸν Ἰησοῦν ὡς Χριστὸν παραδεξάμενοι.—Contr. Cels., lib. ii. c. 1. Op. tom. i. pp. 385 C. 386 A. Ed. Delarue. Paris. 1733.
[115]. Οὗτοι δε εἰσὶν οἱ διττοὶ Ἐβιωναῖοι, ἤτοι ἐκ παρθένου ὁμολογοῦντες ὁμοίως ἡμῖν τὸν Ἰμσοῦν, ἤ οὐχ οὕτω γεγεννῆσθαι, ἀλλ’ ὡς τοὶς ἀνθρώποις.—Contr. Cels., lib. v. c. 61. Op. tom. i. p. 625 A.
[116]. Οἱ ἀπὸ Ἰουδαίων εἰς τὸν Ἰησοῦν πιστεύοντες οὐ καταλελοίπασι τὸν πάτριον νόμον· βιοῦσι γὰρ κατ’ αὐτὸν, ἐπώνυμοί τε κατὰ τὴν ἐκδοχὴν πτωχείας τοῦ νόμου γεγενημένοι. Ἐβίων τε γὰρ ὁ πτωχὸς παρὰ Ἰουδαίοις καλεῖται.—Contr. Cels., lib. ii. c. 1. Op. tom. i. p. 385.
[117]. Καὶ ἐπὰν ἴδῃς τῶν ἀπὸ Ιουδαίων πιστευόντων εἰς τὸν Ἰησοῦν τὴν περὶ τοῦ σωτῆρος πίστιν, ὅτε μὲν ἐκ Μαρίας καὶ τοῦ Ἰωσὴφ οἰομένων αὐτὸν εἶναι, ὅτε δὲ ἐκ Μαρίας μὲν μόνης καὶ τοῦ θείου πνεύματος, οὐ μὴν καὶ μετὰ τῆς περὶ αὐτοῦ θεολογίας, ὄψει πῶς οὗτος ὁ τυ φλός λέγι &c.—Comment. in Matt., tom. xvi. c. 12. Op. tom. iii. p. 733 A.
[118]. Ἤδη δ’ ἐν τούτοις τινὲς καὶ τὸ καθ’ Ἑβραίους εὐαγγέλιον κατέλεξαν, ᾧ μάλιστα Ἑβραίων οἱ τὸν παραδεξάμενοι χαίρουσι.—Hist. Eccles., lib. iii. c. 25. vol. i. pp. 246, 247. Heinichen Lips. 1827.
[119]. Εὐαγγελίῳ δὲ μόνῳ τῷ καθ’ Ἑβραίους λεγομένῳ χρώμενοι, τῶν λοιπῶν σμικρὸν ἐποιοῦντο λόγον.—Lib. iii. c. 27. vol. i. p. 252. Both passages are in Jones, Pt. II. ch. 25.