[369] See p. 84.

[370] "Primo quidem [apud Westmonasterium] quod decuit, sanctæ Dei Ecclesiæ, juxta bonorum consilium, consulere procuravit. Dedit itaque Lundoniensis ecclesiæ præsulatum cuidam Radingensi monacho viro venerabili præsente et jubente reverendo abbate suo Edwardo" (Cont. Flor. Wig., 131).

[371] See p. 123.

[372] We have, indeed, a glimpse of this incident in the Liber de Antiquis Legibus (fol. 35), where we read: "Anno predicto, statim in illa estate, obsessa est Turris Londoniarum a Londoniensibus, quam Willielmus (sic) de Magnavilla tenebat et firmaverat."

[373] The city, it must be remembered, lay between him and Fulham, so that, obviously, he is more likely to have made this raid when the city was no longer in arms against him.

[374] We have a hint that the bishop was disliked by the citizens in the Historia Pontificalis (p. 532), where we learn (in 1148) that they had disobeyed the papal authority: "Quando episcopus bone memorie Robertus expulsus est, cui hanc exhibuere devocionem ut omni diligentia procurarent ne patri exulanti in aliquo prodessent."

[375] "Regina autem a Londoniensibus suscepta, sexusque fragilitatis, femineæque mollitiei oblita, viriliter sese et virtuose continere; invictos ubique coadjutores prece sibi et pretio allicere, regis conjuratos ubi ubi per Angliam fuerant dispersi ad dominum suum secum reposcendum constanter sollicitare" (Gesta Stephani, 80). "Regina omnibus supplicavit, omnes pro ereptione mariti sui precibus, promissis, et obsequiis sollicitavit" (Sym. Dun., ii. 310).

[376] See p. 143.

[377] See p. 167.

[378] "Gaufrido de Mandevillâ (qui jam iterum auxilio eorum cesserat, antea enim post captionem regis imperatrici fidelitatem juraverat) et Londoniensibus maxime annitentibus, nihilque omnino quod possent prætermittentibus quo imperatricem contristarent" (Will. Malms., p. 752).