[546]. Perhaps his own, ancestral kingdom. Does not all this look very much as if Wessex was still only a confederation of petty principalities, with one elective and paramount head?
[547]. Flor. Wig. an. 755.
[548]. Æðelw. an. 755, lib. ii. c. 17.
[549]. Hen. Hunt. Hist. Ang. lib. iv.
[550]. “Sigebertus rex, in principio secundi anni regni sui, cum incorrigibilis superbiae et nequitiae esset, congregati sunt proceres et populus totius regni, et provida deliberatione, et unanimi consensu omnium expulsus est a regno. Kinewulf vero, iuvenis egregius de regia stirpe oriundus, electus est in regem.”
[551]. Flor. Wig. an. 957.
[552]. “Eodem tempore, Alcredus rex, consilio et consensu omnium suorum, regiae familiae principum destitutus societate, exilio imperii mutavit maiestatem.” Sim. Dun. an. 774. Other Germanic tribes did the same thing. “Sed cum Aldoaldus eversa mente insaniret, de regno eiectus est.” Paul. Diae. Langob. iv. 43. Among the Burgundians, “generali nomine rex appellatur Hendinos, et ritu veteri, potestate deposita removetur, si sub eo fortuna titubaverit belli, vel segetum copiam negaverit terra.” Amm. Marc. xxxiii. 5.
[553]. “Dehinc beatus Dunstanus, Æthelmi archiepiscopi ex fratre nepos, Glæstaniæ abbas, post Huicciorum et Londoniensium episcopus, ex respectu divino et sapientum consilio, primae metropolis Anglorum primas et patriarcha.” Flor. Wig. an. 959.
[554]. Flor. Wig. an. 975, says, “Et in synodo constituti, se nequaquam ferre posse dixerunt, ut monachi eiicerentur de regno.”
[555]. Æðelr. v. § 16. Cnut, i. § 17. Thorpe, i. 310, 370.