[348]. Leg. Ini, § 6.
[349]. Leg. Ini, § 45.
[350]. Leg. Ælfr. § 40.
[351]. Ibid. § 3. Leg. Cnut, Sec. § 69. Æðelr. vii. § 11.
[352]. Leg. Ælfr. § 15. Æðelr. vii. § 12.
[353]. Leg. Ælfr. § 38.
[354]. See the Chronicle passim.
[355]. “Ista vero praenominata tellus primitus fuit praepeditus a quodam duce, nomine Wulfhere, et eius uxore, quando ille utrumque et suum dominum regem Ælfredum et patriam ultra iusiurandum quam regi et suis omnibus optimatibus iuraverat sine licentia dereliquit. Tunc etiam, cum omnium iudicio sapientium Gewissorum et Mercensium, potestatem et haereditatem dereliquit agrorum.” Cod. Dipl. No. 1078.
[356]. Thorpe, i. 456.
[357]. As the king and his witan could unquestionably depose or remove the ealdorman, we can scarcely doubt their power to appoint him.