[836] Id. Ib.
[837] Hoveden, vol. ii. pp. 526-528.
[838] See Matthew Paris’s Historia Major, pp. 200, 201, ed. 1640; Binius’ Councils, ad ann. 1201, vol. iii. pp. 1448, 1449; Wilkins’ Concilia Magnæ Britaniæ et Hibernæ, vol. i. pp. 510, 511, London, 1737; Sir David Dalrymple’s Historical Memorials, pp. 7, 8, ed. 1769; Heylyn’s History of the Sabbath, part ii. chap. vii. sect. 5; Morer’s Lord’s Day, pp. 288-290; Hessey’s Sunday pp. 90, 321; Gilfillan’s Sabbath, p. 399.
[839] Maclaine’s Mosheim, cent. xiii. part ii. chap. i. sect. 5.
[840] Murdock’s Mosheim, cent. xiii. part ii. chap. i. sect. 5, note 19.
[841] Matthew Paris’s Historia Major, p. 201. His words are: “Cum autem Patriarcha et clerus omnis Terræ sanctæ, hunc epistolæ tenorem diligenter examinassent; communi omnium deliberatione decretum est, ut epistola ad judicium Romani Pontificis transmitteretur; quatenus, quicquid ipse agendum decrevit, placæt universis. Cumque tandem epistola ad domini Papæ notitiam pervenisset, continuo prædicatores ordinavit; qui per diversas mundi partes profecti, prædicaverunt ubique epistolæ tenerem; Domino cooperante et sermonem eorum confirmante, sequentibus signis. Inter quos Abbos de Flai nomine Eustachius, vir religiosus et literali scientia eruditis, regnum Angliæ aggressus: multis ibidem miraculis corruscavit.”—Library of Harvard College.
[842] History of the Popes, vol. ii. p. 535.
[843] M’Clintock and Strong’s Cyclopedia, vol. iv. p. 590.
[844] Id. vol. iv. p. 592.
[845] See [page 274] of this work.