Sappho puellis de popularibus.
Lib. II. Od. 13.
[41.] Θεου ἡ Σαπφω τα συμβαινοντα ταις ερωτικαις μανιαις παθηματα εκ των παρεπομενων, και εκ της αληθειας, αυτης ἑκαστοτε λαμβανει, &c. De Lub. c. 10.
[42.] Longinus speaks with transport of this beautiful fragment of antiquity. Ου θαυμαζεις ὡς ὑπ’ αυτο την ψυχην το σωμα τας ακοας την γλωσσαν τας οψεις την χροαν, πανθ’ ὡς αλλοτρια διοιχομενοι επιζητει. Και καθ’ ὑπεναντιωσεις ἁμα ψυχεται, καιεται, αλογιστει, φρονει— ἱνα μη εν τι περι αυτην παθος φαινεται, παθων δε ΣΥΝΟΔΟΣ. De. Lub. c. 10.
Te sonantem plenius aureo
Alcæe plectro, dura navis,
Dura fugæ mala, dura belli.
Utrumque sacro digna silentio
Mirantur Utmbræ dicere.
——Hor. ub. sup.