And by Dudum, theyr Clementine,
Agaynst curates they repyne;
And say propreli they ar sacerdotes,
To shryue, assoyle, and reles
Dame Margeries soule out of hell]
—shryue, assoyle, i. e. confess, absolve.—“On a de Clément V une compilation nouvelle, tant des décrets du concile général de Vienne, que de ses épîtres ou constitutions. C’est ce qu’on appelle les Clémentines.” L’Art de vérifier les Dates, &c. (depuis la naissance de Notre-seigneur), iii. 382. ed. 1818. Skelton alludes here to Clement. lib. iii. tit. vii. cap. ii. which begins, “Dvdum à Bonifacio Papa octauo prædecessore nostro,” &c., and contains the following passages. “Ab olim siquidem inter Prælatos & Rectores, seu Sacerdotes ac Clericos parochialium Ecclesiarum per diuersas Mundi prouincias constitutos ex vna parte, & Prædicatorum & Minorum ordinum fratres ex altera (pacis æmulo, satore zizaniæ procurante), grauis & periculosa discordia extitit, suscitata super prædicationib. fidelium populis faciendis, eorum confessionibus audiendis, pœnitentiis iniungendis eisdem, & tumulandis defunctorum corporibus, qui apud fratrum ipsorum Ecclesias siue loca noscuntur eligere sepulturam.... Statuimus etiam & ordinamus auctoritate prædicta, vt in singulis ciuitatibus & diœcesibus, in quibus loca fratrum ipsorum consistere dignoscuntur, vel in ciuitatibus & diœcesibus locis ipsis vicinis, in quibus loca huiusmodi non habentur, Magistri, Priores prouinciales Prædicatorum, aut eorum Vicarij & Generales, et Prouinciales Ministri & custodes Minorum & ordinum prædictorum ad præsentiam Prælatorum eorundem locorum se conferant per se, vel per fratres, quos ad hoc idoneos fore putauerint, humiliter petituri, vt fratres, qui ad hoc electi fuerint, in eorum ciuitatibus & diœcesibus confessiones subditorum suorum confiteri sibi volentium audire liberè valeant, & huiusmodi confitentibus (prout secundùm Deum expedire cognouerint) pœnitentias imponere salutares, atque eisdem absolutionis beneficium impendere de licentia, gratia, & beneplacito eorundem: Ac deinde præfati Magistri, Priores, Prouinciales, & Ministri ordinum prædictorum eligere studeant personas sufficientes, idoneas, vita probatas, discretas, modestas, atque peritas, ad tam salubre ministerium et officium exequendum: quas sic ab ipsis electas repræsentent, vel faciant præsentari Prælatis, vt de eorum licentia, gratia, & beneplacito in ciuitatib. & dioecesibus eorundem huiusmodi personæ sic electæ confessiones confiteri sibi volentium audiant, imponant pœnitentias salutares, & beneficium absolutionis (in posterum) impendant, prout superiùs est expressum: extra ciuitates & diœceses, in quibus fuerint deputatæ, per quas eas volumus & non per prouincias deputari, confessiones nullatenus audituræ. Numerus autem personarum assumendarum ad huiusmodi officium exercendum esse debet, prout vniuersitas cleri & populi, ac multitudo vel paucitas exigit eorundem. Et si iidem Prælati petitam licentiam confessionum huiusmodi audiendarum concesserint: illam præfati Magistri, Ministri, & alij cum gratiarum recipiant actione, dictæque personæ sic electæ commissum sibi officium exequantur. Quòd si fortè iam dicti Prælati quenquam ex dictis fratribus præsentatis eisdem ad huiusmodi officium nollent habere, vel non ducerent admittendum: eo amoto, vel subtracto loco ipsius similiter eisdem præsentandus Prælatis possit, & debeat alius surrogari. Si verò iidem Prælati præfatis fratribus ad confessiones (vt præmittitur) audiendas electis, huiusmodi exhibere licentiam recusârint, nos ex nunc ipsis, vt confessiones sibi confiteri volentium liberè licitèque audire valeant, & eisdem pœnitentias imponere salutares, atque eisdem beneficium absolutionis impertiri, gratiosè concedimus de plenitudine Apostolicæ potestatis. Per huiusmodi autem concessionem nequaquam intendimus personis, seu fratribus ipsis ad id taliter deputatis, potestatem in hoc impendere ampliorem quàm in eo curatis vel parochialibus Sacerdotib. est à iure concessa: nisi forsan eis Ecclesiarum Prælati vberiorem in hac parte gratiam specialiter ducerent faciendam.” Pp. 184-190. (Decret. tom. iii. ed. 1600.)
Page 345. v. 879.
But when the freare fell in the well,
He coud not syng himselfe therout
But by the helpe of Christyan Clout]