[595] ii. 630, addressing Rufinus, A.D. 403. Also ii. 748-9.
[596] i. 291, 692, 707, 1367: ii. 668, 894, 1082: iii. 892-3, 896-7.
[597] i. 30: ii. 527, 529-30: iii1. 774: iii2. 158, 183, 531-2 (where he quotes the place largely and comments upon it): iv. 149, 466 (largely quoted), 1120: v. 80, 1230 (largely quoted in both places): vi. 407, 413: viii. 377, 574.
[598] Pacian (A.D. 372) refers the Novations to the narrative as something which all men knew. 'Nolite in Evangelio legere quod pepercerit Dominus etiam adulterae confitenti, quam nemo damnarat?' Pacianus, Op. Epist. iii. Contr. Novat. (A.D. 372). Ap. Galland. vii. 267.
[599] Ap. Augustin. viii. 463.
[600] In his translation of Eusebius. Nicholson, p. 53.
[601] Chrysologus, A.D. 433, Abp. of Ravenna. Venet. 1742. He mystically explains the entire incident. Serm. cxv. § 5.
[602] Sedulius (A.D. 435) makes it the subject of a poem, and devotes a whole chapter to it. Ap. Galland. ix. 553 and 590.
[603] 'Promiss.' De Promissionibus dimid. temp. (saec. iv). Quotes viii. 4, 5, 9. P. 2, c. 22, col. 147 b. Ignot. Auct., De Vocatione omnium Gentium (circa, A.D. 440), ap. Opp. Prosper. Aquit. (1782), i. p. 460-1:—'Adulteram ex legis constitutione lapidandam ... liberavit ... cum executores praecepti de conscientiis territi, trementem ream sub illius iudicio reliquissent.... Et inclinatus, id est ad humana dimissus ... "digito scribebat in terram," ut legem mandatorum per gratiae decreta vacuaret,' &c.
[604] Wrongly ascribed to Idacius.