For the Latin of the above, see Hieronymi Opera, (ed. Vallars.) vol. i. p. 819: for the Greek, with its context, see Appendix (B).
ἠρώτας τὸ πρῶτον,—Πῶς παρὰ μὲν τῷ Ματθαίῳ ὀψὲ σαββάτων φαίνεται ἐγεγερμένος ὁ Σωτὴρ, παρὰ δὲ τῷ Μάρκῳ πρωί τῇ μιᾷ τῶν σαββάτων; [Eusebius ad Marinum,(Mai, iv. 255.)]
Primum quæris,—Cur Matthæus dixerit, vespere autem Sabbati illucescente in una Sabbate Dominum resurrexisse; et Marcus mane resurrectionem ejus factam esse commemorat. [Hieronymus ad Hedibiam, (Opp. i. 818-9.)]
Πῶς κατὰ τὸν Ματθαῖον, ὀψὲ σαββἁτων ἡ Μαγδαληνὴ τεθεαμένη τὴν ἀνάστασιν, κατὰ τὸν Ἰωάννην ἡ αὐτὴ ἑστῶσα κλαίει παρὰ τῷ μνημείῳ τῇ μίᾷ τοῦ σαββάτου. [Ut suprà, p. 257.]
Quomodo, juxta Matthæum, vespere Sabbati, Maria Magdalene vidit Dominum resurgentem; et Joannes Evangelista refert eam mane una sabbati juxta sepulcrum fiere? [Ut suprà, p. 819.]
Πῶς, κατὰ τὸν Ματθαῖον, ὀψὲ σαββἁτων ἡ Μαγδαληνὴ μετὰ τῆς ἄλλης Μαρίας ἁψαμένη τῶν ποσῶν τοῦ Σωτῆρος, ἡ αὐτὴ πρωί τῇ μιᾷ τοῦ σαββάτου ἀκούει μή μου ἅπτου, κατὰ τὸν Ἰωάννην. [Ut suprà, p. 262.]
Quomodo, juxta Matthæum, Maria Magdalene vespere Sabbati cum alterâ Mariâ advoluta sit pedibus Salvatoris; cum, secundum Joannem, audierit à Domino, Noli me tangere. [Ut suprà, p. 821.]
The following is the original of what is given above:—Ἐπειδὴ δὲ ἔν τισι τῶν ἀντιγράφων πρόσκειται τῷ παρόντι εὐαγγελίῳ, “ἀναστὰς δὲ τῇ μιᾷ τοῦ σαββάτου πρωί, ἐφάνη (see below) Μαρίᾳ τῆ Μαγδαληνῇ,” δοκεῖ δὲ τοῦτο διαφωνεῖν τῷ ὑπὸ Ματθαίου εὶρημένῳ, ὲροῦμεν ὡς δυνατὸν μὲν εἰπεῖν ὅτι νενόθευται τὸ παρὰ Μάρκῳ τελευταῖον ἔν τισι φερόμενον. πλὴν ἵνα μὴ δόξωμεν ἐπὶ τὸ ἕτοιμον καταφεύγειν, οὔτως ἀναγνωσόμεθα; “ἀναστὰς δὲ,” καὶ ὑποστίξαντες ἐπάγωμεν, “πρωί τῇ μιᾶ τοῦ σαββάτου ἐφάνη Μαρίᾳ τῇ Μαγδαληνῇ.” ἵνα [The extract from Victor is continued below in the right hand column: the left exhibiting the text of Eusebius “ad Marinum.”] [Transcriber's Note: The extracts will be on alternating paragraphs.]
(Eusebius.) τὸ μὲν “ἀναστὰς,” ἀν[απέμψωμεν?] ἐπὶ τὴν παρὰ τῷ Ματθαίῳ “ὀψὲ σαββάτων.” (τότε γὰρ ἐγήγερτο.) τὸ δὲ ἑξῆς, ἑτέρας ὄν διανοίας ὑποστατικὸν, συνάψωμεν τοῖς ἐπιλεγομένοις.
(Victor.) τὸ μὲν “ἀναστὰς,” ὰναπέμψωμεν ἐπὶ τὴν παρὰ τῷ Ματθαίῳ “ὀψὲ σαββάτων.” (τότε γὰρ ἐγηγέρθαι αὐτὸν πιστεύομεν.) τὸ δὲ ἑξῆς, ἑτέρας ὄν διανοίας παραστατικὸν, συνάψωμεν τοῖς ἐπιλεγομένοις;