man möhte wol genōȥen
ir kintlīch gemüete
hin ze der engel güete.
sīner rede nam sī war
unde marhte sī ouch gar:
sī enkam von ir herzen nie
unz man des nahtes slāfen gie.
dō sī zir vater füeȥen lac
und ouch ir muoter, sō sī pflac,
und sī beide entsliefen,