megde, lāt iur dringen sīn:
stōȥet ir mīn frouwelīn,
so’st der schade halber mīn.
7
Ich sach vil wunneclīche stān
die heide mit den bluomen rōt,
der vīol der ist wol getān:
des hāt diu nahtegal ir nōt
wol überwunden diu sī twanc.
zergangen ist der winter lanc.