ir vil liehten ougen vor leide weineten bluot.
Ein jæmerlīcheȥ scheiden wart dō dā getān.
dō truoc man si von dannen: sine mohte niht gegān.
dō vant man sinnelōse daȥ hērlīche wīp.
vor leide möht’ ersterben der ir vil wünneclīcher līp.
Dō man den edelen herren hete nu begraben,
leit āne māȥe sah man die alle haben
die mit im komen wāren von Nibelunge lant.
vil selten vrœlīchen man dō Sigemunden vant.
Dō was der etelīcher der drīer tage lanc