du hāst sus manec vingerlīn

an dīnen līp gebunden,

dort oben unt hie unden.’

aldā begreif des knappen hant

swaȥ er īsers ame fürsten vant:

des harnasch begunder schouwen.

‘mīner muoter juncfrouwen

ir vingerīn an snüeren tragent,

diu niht sus an ein ander ragent.’

der knappe sprach durch sīnen muot