Transierat, qui Xanthus erat; securus in alto
Gramine ponebat gressus: Phryx incola manes
Hectoreos calcare vetat: discussa jacebant
Saxa, nec ullius faciem servantia sacri:
Hectoreas, monstrator ait, non respicis aras?
O sacer, et magnus vatum labor; omnia fato
Eripis, et populis donas mortalibus ævum!
Invidia sacræ, Cæsar, ne tangere famæ:
Nam siquid Latiis fas est promittere Musis,
Quantum Smyrnei durabunt vatis honores,