Επος, ευχομαι τεκνοφι δικας μοι.
Nocte sub obscura, verrentibus æquora ventis,
Quum brevis immensa cymba nataret aqua,
Multa gemens Danaë subjecit brachia nato,
Et teneræ lacrymis immaduere genæ.
Tu tamen ut dulci, dixit, pulcherrime, somno
Obrutus, et metuens tristia nulla, jaces!
Quamvis, heu quales cunas tibi concutit unda,
Præbet et incertam pallida luna facem,
Et vehemens flavos everberat aura capillos,