His conatibus occupata, ocellos
Guttis lucidulis adhuc madentes
Convertit, puerum sopore vinctum
Qua nutrix placido sinu fovebat:
Dormis, inquiit, O miselle, nec te
Vultus exanimes, silentiumque
Per longa atria commovent, nec ullo
Fratrum tangeris, aut meo dolore;
Nec sentis patre destitutus illo
Qui gestans genibusve brachiove