. . . la Grifonaille De la vile et la garçonaille, Gent estraite de Sarazins, Ramponouent noz pelerins; Lor deiz es oilz nos aportouent E chiens pudneis nus apelouent E chascon jor nos laidissouent E nos pelerins mordrissouent E les jetouent es privees Dont les oevres furent provees. —Monument. Germ., vol. xxvii, p. 535.
[ [301] P. 95.
Rex in Rupella regnat, et amodo bella Non timet Anglorum, quia caudas fregit eorum.
Ad nostras caudas Francos, ductos ut alaudas Perstrinxit restis, superest Lincolnia testis.
[ [304] Fertur etiam comes Atrabatensis super his dixisse cum cachinno, "Nunc bene mundatur magnificorum exercitus Francorum a caudatis".—Matthew Paris, vol. v, 134.
[ [305] Comes Atrabatensis rapiens verbum ab ore ejus, more Gallico reboans et indecenter jurans, audientibus multis, os in haec convitia resolvit, dicens, "O timidorum caudatorum formidolositas, quam beatus, quam mundus praesens foret exercitus, si a caudis purgaretur et caudatis".—Id., vol. v, p. 151.
[ [306] Erimus, credo, hodie, ubi non audebis caudam equi attingere.—Ibid.
[ [307] According to another account, based on Joinville's narrative, Artois "was slain in the town, and his surcoat with the royal French lilies was exhibited to the Moslems as a proof that the King of the Franks had fallen".—Oman, The Art of War in the Middle Ages, p. 346.