[ [363] "Nit unbillich wirt der selbig lib heilig (Sant Thomas von Candlwerg) wert gehalten, zu dem das man in seiner heiligen legend, lumpartica historia, wie eins reines säligen lebens er gewesen, hat er auch ein merklich zaichen, das vielleicht bis an den jüngsten tag wert, hinter im verlassen; den in seinem leben reit er auf ein zeit als ein gerechter, frommer man, auf seinem eslein, auf ein dorf zu essen. In dem spotteten die baurn seiner reuterei und schnitten seinem esl den schwanz ab. Darumb beklagt sich der lib heilig, das noch auf den heutigen tag alle die knaben, die in dem dorf geboren werden, schwenzlein, das sie zegelein nennen, ob dem hindern an der wurzln an die welt bringen. Daraus ist das sprichwort entsprungen, das die Englosen hoch vertreust: Engelman, den sterz her! Und ich wolt den fraidigen gern sehen, der in dem selben dorf 'Englsterz' schreien dörft. Er müst sich kurz austreen, wolt er nit erschlagen werden. Wölicher frauen aber, der lust oder zeit in irer geberung wirdet, das sie nit mer, dan über das wasser, in das ander dorflein kumbt, gebürt ir kint an (ohne) schwanz."—Die Geschichten und Taten Wilwolts von Schaumburg, in the Publications of the Stuttgart Literary Society, vol. for 1859, p. 78.

[ [364] "Haec et talia eiusmodi ita regem Henricum moverunt, ut ira vehementer accensus, aliquando exclamavit: 'Me miserum, non possum in meo regno pacem cum uno sacerdoti habere? Nec quisquam meorum omnium est, qui hac molestia liberare velit?' Ex huiusmodi vocibus, fuerunt improbi nonnulli, quibus visa est occulta voluntas regis esse, ut Thomas é medio tolleretur, qui propterca velut hostis regis habitus, jam tum coepit sic vulgo negligi, contemni, ac odio haberi, ut cum venisset aliquando Strodum, qui vicus situs est ad ripam Medueiae fluminis, quod flumen Rocestriam alluit, eius loci incolae cupidi bonum patrem ita despectum ignominia aliqua afficiendi, non dubitarint amputare caudam equi, quem ille equitaret, seipsos perpetuo probro obligantes; nam postea, nutu Dei, ita accidit, ut omnes ex eo hominum genere, qui id facinus fecissent, nati sint instar brutorum animalium caudati. Sed ea infamiae nota jampridem una cum gente illa eorum hominum, qui peccarint, deleta est."—Ed. 1610, p. 214.

[ [365] "Anglos quosdam caudatos esse. Suspicabar quod de Anglorum caudis traditur, nugatorium esse, nec hoc meminissem loco, nisi ipsi Anglicarum rerum conditores id serio traderent: nasci videlicet homines, instar brutorum animalium caudatos apud Strodum Angliae vicum, ad ripam fluvii Medueiae, qui Roffensem, sive Rocestrensem agrum alluit. Narrantque ejus vici incolas, jumento quod D. Thomas Canthuariensis episcopus insideret, per ludibrium caudam amputasse, ob idque divina ultione adnatas incolis ejus loci caudas, ut in hos fatidici regis carmen torqueri possit: 'Percussit eos (inquit) in posteriora eorum, opprobrium sempiternum dedit illis'. De hujusmodi caudis quidam in hunc modum lusit:—

Fertur equo Thomae caudam obtruncasse Britannos, Hinc Anglos caudas constat habere breveis."

Angliae Descriptionis Compendium, per Gulielmum Paradinum Cuiselliensem, 1545, p. 69.

[ [366] Ed. 1546, pp. 29-30.

[ [367] Pp. 76-77.

[ [368] Ed. 1576.

[ [369] P. 91.

[ [370] Song 23.