[508] C. H. Haskins and D. P. Lockwood, The Sicilian Translators of the Twelfth Century and the First Latin Version of Ptolemy’s Almagest, in Harvard Studies in Classical Philology, XXI (1910) 75-102.
C. H. Haskins, Further Notes on Sicilian Translations of the Twelfth Century, Ibid., XXIII, 155-66.
J. L. Heiberg, Eine mittelalterliche Uebersetzung der Syntaxis des Ptolemaios, in Hermes XLV (1910) 57-66; and Noch einmal die mittelalterliche Ptolemaios-Uebersetzung, Ibid., XLVI, 207-16.
[509] Digby 51, 13th Century, fols. 79-114, “Liber iiii tractatuum Batolomei Alfalisobi in sciencia judiciorum astrorum.... Et perfectus est eius translatio de Arabico in Latinum a Tiburtino Platone cui Deus parcat die Veneris hora tertia XXa die mensis Octobris anno Domini MCXXVIII (sic) XV die mensis Saphar anno Arabum DXXXIII (sic) in civitate Barchinona....” The date of translation is given as October 2, 1138, in CUL 1767, 1276 A.D., fols. 240-76, “Liber 4 Partium Ptholomei Auburtino Palatone.”
[510] It is found in an edition printed at Venice in 1493, “per Bonetum locatellum impensis nobilis viri Octaviani scoti civis Modoetiensis.”
[511] In the British Museum are editions of Venice, 1484, 1493, 1519; Paris, 1519; Basel, 1533; Louvain, 1548; it was also printed in 1551, 1555, 1578.
[512] In the British Museum are but three editions of the Greek text, all with an accompanying Latin translation: Nürnberg, 1535; Basel, 1553; and 1583.
[513] Studien über Claudius Ptolemäus, 1894.
[514] “C’était la capitulation de la science.” Bouché-Leclercq in Rev. Hist., LXV, 257, note 3.
[515] In the medieval Latin translation the Slavs replace the Scythians of Ptolemy’s text.