[1352] Ennead II, iii, 6 and 13 (249-50).
[1353] Ennead IV, iv, 31. ὅτι μὲν οὗν ἡ φορὰ ποιεῖ ... ἀναμφισβητήτως μὲν τὰ ἐπίγεια οὐ μόνον τοῑς σώμασιν ἀλλὰ καὶ ταῖς τῆς ψυχῆς διαθέσεσι καὶ τῶν μερῶν ἕκαστον εἰς τὰ ἐπίγεια καὶ ὅλως τὰ κάτω ποιεῖ, πολλαχῇ δῆλον.
[1354] Idem. Guthrie heads the passage, “Absurdity of Ptolemean Astrology.” See also Ennead, II, iii, 1-5.
[1355] Ennead II, iii, 6.
[1356] Ennead II, iii, 4.
[1357] Guthrie’s translation, Ennead IV, iv, 35. εἰ δὴ δρᾷ τι ὁ ἥλιος καὶ τὰ ἄλλα ἄστρα εἰς τὰ τῇδε, χρὴ νομίζειν αὐτὸν μὲν ἄνω βλέποντα εἶναι.
[1358] Idem. καὶ ἐν τοῖς παρ’ ἡμῖν εἰσι πολλαί, ἃς οὐ θερμὰ ἢ ψυχρὰ παρέχεται, ἀλλὰ γενόμενα ποιότησι διαφόροις καὶ λόγοις εἰδοποιηθέντα καὶ φύσεως δυνάμεως μεταλαβόντα, οἷον καὶ λίθων φύσεις καὶ βοτανῶν ἐνέργειαι θαυμαστὰ πολλὰ παρέχονται.
[1359] Ennead IV, iv, 34. καὶ ποιήσεις καὶ σημασίας ἐν πολλοῖς ἀλλαχοῦ δὲ σημασίας μόνον.
[1360] Ennead II, iii (p. 256).
[1361] Ibid. (pp. 250-1).