[3052] Berthelot (1893), I, 55.

[3053] II, prologus (closing passage). “Huius ergo imitator desiderans fore, apprehendi atrium agiae Sophiae conspicorque cellulam diversorum colorum omnimodo varietate refertam et monstrantem singulorum utilitatem ac naturam. Quo mox inobservato pede ingressus, replevi armariolum cordis mei sufficienter ex omnibus, quae diligenti experientia sigillatim perscrutatus, cuncta visu manibusque probata satis lucide tuo studio commendavi absque invidia. Verum quoniam huiusmodi picturae usus perspicax non valet esse, quasi curiosus explorator omnibus modis elaboravi cognoscere, quo artis ingenio et colorum varietas opus decoraret, et lucem diei solisque radios non repelleret. Huic exercitio dans operam vitri naturam comprehendo, eiusque solius usu et varietate id effici posse considero, quod artificium, sicut visum et auditum didici, studio tuo indagare curavi.” Ilg’s Latin text (1874).

[3054] III, 47.

[3055] I have followed Ilg’s rather than Hendrie’s text; III, 48.

[3056] Hendrie (1847), pp. 432-3.

[3057] Ernst von Meyer, History of Chemistry, 1906.

[3058] Migne, PL 146, 583-4. Some accused the bishop of resort to magic arts: Ibid., 606.

[3059] W. Stubbs, in RS LXIII, p. cix. C. L. Barnes, Science in Early England, in Smithsonian Report for 1895, p. 732. Of the alchemy ascribed to Dunstan, Elias Ashmole remarked in his Theatrum Chemicum Britannicum, 1652, “He who shall have the happiness to meet with St. Dunstan’s work De occulta philosophia ... may therein read such stories as will make him amazed to think what stupendous and immense things are to be performed by virtue of the Philosopher’s Mercury, of which a taste only and no more.”

[3060] Berthelot (1893), I, 234.

[3061] Karpinski (1915), pp. 26-30; Haskins, EHR, XXX (1915), 62-5.