[190] Vienna 5311, 14-15th century, fol. 41v.
[191] A work that I have not before seen ascribed to him is, Perugia 683, 15th century, fols. 393-6, “Incipit summa magistri Iohannis yspani super arborem de consanguineitate.”
Steinschneider fails, I think, to note in his list of John’s translations an “introductio de cursu planetarum” (St. John’s 188, late 13th century, fol. 99v-) which he translated from Arabic into Latin at the request of two “Angligenarum, Gauconis scilicet et Willelmi.”
[192] However, the Incipits given by Albert do not agree very well with those of the sections of the Epitome in the printed text of 1548. See chapter 42 for the resemblance between this printed text and a treatise in MS ascribed to Roger of Hereford.
[193] Arundel 268, 13-14th century, fols. 7v-23r, Abdolaziz Arabis libellus ad judicium astrorum introductorius qui dicitur Alkabitius, interprete Johanne Hispalensi.
S. Marco XI-104, 14th century, fols. 79-102, Alcabitii ad iudicia astrorum interpretatum a Iohanne Hispalensi.
BN 7321, 1448 A. D., fols. 1-79r, Introductorium ad magisterium iudiciorum astrorum.
[194] S. Marco XI-105, 14th century, fols. 54-61, “Cyromancia est ars demonstrans mores et inclinationes naturales per signa sensibilia manuum.” Valentinelli comments, “Eadem fortasse cum chiromantia Ioannis Hispalensis quam inter codices manuscriptos Ioannis Francisci Lauredani Tomasinus refert.”
[195] Epitome, II, xx, “Iam radicem nativitatis secundum philosophorum dicta complevimus nec edidimus nisi ea in quibus sapientes convenerunt et ex quibus experimentum habetur.”
[196] Epitome, III, viii, “Iuniores huius artis magistri dicunt posse inveniri locum thesauri absconditi quod veteres discreti omiserunt....”