[83]. Bk. xxxvii, ch. 36.
[84]. Bk. xxxvii, ch. 58.
[85]. Bk. ii, ch. 106.
[86]. Bk. vii, ch. 2. “... Qui visu quoque effascinent interimantque quos diutius intueantur, iratis praecipue oculis, quod eorum malum facilius sentire puberes. Notabilius esse quod pupillas binas in singulis habeant oculis.”
[87]. Bk. xxviii, ch. 6. The eggs, however, it should be said, are represented as being beneath a setting hen.
[88]. Bk. xxviii, ch. 3. “Ex homine remediorum primum maxumae quaestionis et semper incertae est, polleatne aliquid verba et incantamenta carminum. Quod si verum est, homini acceptum fieri oportere conveniat, sed viritim sapientissimi cuiusque respuit fides. In universum vero omnibus horis credit vita.... Vestalis nostras hodie credimus nondum egressa urbe mancipia fugitiva retinere in loco precationibus, cum, si semel recipiatur ea ratio et deos preces aliquas exaudire aut illis moveri verbis, confitendum sit de tota coniectione. Prisci quidem nostri perpetuo talia credidere, difficilimumque ex his etiam fulmina elici, ut suo loco docuimus.”
Pliny seems inclined to narrow down the problem of the power of words to the question whether the gods answer prayer or not, a question which takes us out of the field of magic unless he regarded prayer as a means of coercing the gods.
[89]. Bk. xxi, ch. 19.
[90]. Bk. xxvi, ch. 60. “Experti adfirmavere plurumum referre, si virgo inponat nuda ieiuna ieiuno et manu supina tangens dicat; ‘Negat Apollo pestem posse crescere cui nuda virgo restinguat,’ atque ita retrorsa manu ter dicat totiensque despuant ambo.”
[91]. Bk. xxviii, ch. 7. “Mirum dicimus, sed experimento facile: si quem paeniteat ictus eminus comminusve inlati et statim exspuat in mediam manum qua percussit, levatur ilico in percusso culpa. Hoc saepe delumbata quadripede adprobatur statim a tali remedio correcto animalis ingressu.”