libenter dixi me accepturum, si attulisset. Nunc, si me amas, si te a me amari scis, enitere per amicos, clientes, hospites, libertos denique ac servos tuos, ut scida ne qua depereat; nam et Graecis iis libris, quos suspicor, et Latinis, quos scio illum reliquisse, mihi vehementer opus est. Ego autem cotidie magis, quod mihi de forensi labore temporis datur, in iis studiis conquiesco. Per mihi, per, inquam, gratum feceris, si in hoc tam diligens fueris, quam soles in iis rebus, quas me valde velle arbitraris. ipsiusque Paeti tibi negotia commendo, de quibus tibi ille agit maximas gratias, et, ut iam invisas nos, non solum rogo, sed etiam suadeo.
Cincian law[[46]], I said I would very willingly accept, if he brought them here. Now, as you love me, as you know I love you, stir up all your friends, clients, guests, freedmen, nay even your slaves, to see that not a leaf is lost. For I have urgent necessity for the Greek works, which I suspect, and the Latin books, which I am sure, he left. Every day I seek my recreation, in such time as is left me from my legal labours, more and more in such studies. You will do me the greatest of favours, if you will show the same zeal in this as you generally do in matters about which you think I am really keen. Paetus’ own affairs I recommend to your notice too, and he expresses his deepest gratitude. And I do more than ask you, I urge you, to pay me a visit soon.
[46]. The lex Cincia de donis et muneribus (204 B.C.), which forbade taking presents for pleading causes.
M. TULLI CICERONIS
EPISTULARUM AD ATTICUM
LIBER SECUNDUS
I
CICERO ATTICO SAL.
Scr. Romae m. Iun. a. 694
Kal. Iuniis eunti mihi Antium, et gladiatores M. Metelli cupide relinquenti, venit obviam tuus puer. Is mihi litteras abs te et commentarium consulatus mei Graece scriptum reddidit. In quo laetatus sum me aliquanto ante de isdem rebus Graece item scriptum librum L. Cossinio ad te perferundum dedisse, nam, si ego tuum ante legissem, furatum me abs te esse diceres. Quamquam tua illa (legi enim libenter) horridula mihi atque incompta visa sunt, sed tamen erant ornata hoc ipso, quod ornamenta neglexerant, et ut mulieres ideo bene olere, quia nihil olebant, videbantur. Meus autem liber totum Isocratis myrothecium atque omnes eius discipulorum arculas ac non nihil etiam Aristotelia pigmenta consumpsit. Quem tu Corcyrae, ut mihi aliis litteris significas, strictim attigisti, post autem, ut arbitror, a Cossinio accepisti. Quem tibi ego non essem ausus mittere, nisi eum lente ac fastidiose probavissem. Quamquam ad me scripsit iam Rhodo Posidonius se, nostrum illud ὑπόμνημα cum legeret, quod ego ad eum, ut ornatius de isdem rebus scriberet, miseram, non modo non excitatum esse ad scribendum, sed etiam plane deterritum. Quid quaeris? conturbavi Graecam nationem. Ita, vulgo qui instabant, ut darem sibi, quod ornarent, iam exhibere mihi molestiam destiterunt. Tu, si tibi placuerit
CICERO’S LETTERS
TO ATTICUS
BOOK II
I
CICERO TO ATTICUS, GREETING.
Rome, June, B.C. 60