To you all my interests have been entrusted, though they need no entrusting considering your great affection for me. I have nothing to write, for I sit waiting to sail. Yet I never wanted so much to write anything, as I want to tell you that of your

[Pg 308]

gratius accidisse, quam quod meam Tulliam suavissime diligentissimeque coluisti. Valde eo ipsa delectata est, ego autem non minus. Cuius quidem virtus mirifica. Quo modo illa fert publicam cladem, quo modo domesticas tricas! quantus autem animus in discessu nostro! Est στοργή, est summa σύντηξις. Tamen nos recte facere et bene audire vult. Sed hac super re ne nimis, ne meam ipse συμπάθειαν iam evocem.

Tu, si quid de Hispaniis certius et si quid aliud, dum adsumus, scribes, et ego fortasse discedens dabo ad te aliquid, eo etiam magis, quod Tullia te non putabat hoc tempore ex Italia. Cum Antonio item est agendum ut cum Curione Melitae me velle esse, huic civili bello nolle interesse. Eo velim tam facili uti possim et tam bono in me quam Curione. Is ad Misenum VI Nonas venturus dicebatur, id est hodie. Sed praemisit mihi odiosas litteras hoc exemplo:


VIIIa
"ANTONIUS TRIB. PL. PRO PR. CICERONI IMP. SAL.

Nisi te valde amarem, et multo quidem plus, quam tu putas, non extimuissem rumorem, qui de te prolatus est, cum praesertim falsum esse existimarem. Sed, quia te nimio plus diligo, non possum dissimulare mihi famam quoque, quamvis sit falsa, magni esse. Te iturum esse[143] trans mare credere non possum, cum tanti facias Dolabellam et Tulliam tuam, feminam

[143] Te iturum esse added by Baiter.

[Pg 309]

many kindnesses none has given me greater pleasure than your very gracious and constant care of Tullia. She herself has been charmed and I not less. She has shown admirable qualities, has borne the national calamity and private worries with great fortitude and displayed it over my departure. She loves me and sympathizes with me and yet wishes me to act rightly and keep my good repute. But enough of this, lest I begin to pity myself.