When night come, he went feeling. He feel a tree. He went up into de tree. After midnight, he hear people talkin’ come on an’ stop right under de tree. So i’ was two duppy. One king from de day de king was born, he blin’. De duppy said, “If people know dat dis tree was a life tree, dey would tek it an’ cure de king eye.”

Me’while de poor blin’ boy hearing dem. De boy feel an’ tek de leaf an’ rub his two eye. De two eye were open. De boy came down. Nex’ day morning tek two of de leaves an’ went to de king yard. After he went de soldier said, “My man, what you want?” He said, “I want to see de king.” Dey let him in. When he gwine to de king he said, “O king!” He said, “What do you want?” De boy said, “I hear dat yo’ eye blind; I come to open it.” He said, “O my boy, you cannot open my eye again!” De boy said, “I will open it; but when I rub it you mus’ not mek alarm.” De boy took de leaf out of his pocket and rubbed de king eye. De king eye were open, an’ de king let de boy married to his daughter.

An de same week dem two bredder which injure his little bredder eye hear dat de same young king which married lately have plenty of work. So de two bredder went in an’ ax fe work. De king said, “O me men, if you come a little sooner! my son-in-law jus’ go down to de village.” Dey went down after him. When de men go down, ’ey saw him own bredder an’ do not know him at all. Dey said, “Good-morning, king!” Dey said, “Yo’ fader-in-law send we down here to get some work.” De king said, “Oh, yes!” He said, “Seem like you feel hungry.” Dey said, “Oh, yes, king!” He let de people den pick some breadfruit an’ dey roast it. Me’while dey eating dey was talkin’. De king said, “But, my men, where is de odder bredder that travelled togedder?” He said, “He knock up in de way, so we have to leave him; so we don’ know whether if he alive or not.” De king said, “Dis is yo’ lost brother which you pluck out de eye for that two piece of pone!” An’ dey was ’stonish.

So de bredder said all how him get de eye open, an’ dey never stop to work again; dey travel on to de said life tree, an’ when dey get dere, dey go up in de tree. Part of de night dey hear two somebody talkin’; soon as dey ketch to de tree dey stop dere to res’. One of de duppy said, “But you know, dis odder night when we was talkin’ here, some one mus’ hear me when I was talkin’ ’bout dis life tree, for I hear dat de king eye open.” An’ after he said dat, one said, “I scent fresh blood!” an’ he [[158]]run right up in de tree an’ ketch de two men an’ break dem neck.

An’ come to a time de king an’ his wife go pay de mudder a visit. An’ ’e mudder askin’ for de rest. He tell his ma all what de bredder hev done to him, an’ if don’t two duppy, ’he never would see him no more.

[[Contents]]

124. The Skilful Brothers. [[Note]]

Richard Morgan, Santa Cruz Mountains.

One woman got t’ree son. One of de son name Look-up-in-de-sky, de odder one name Fling-me-stick, de t’ird one name Brer Buck. One day, Look-up-in-de-sky saw a eagle flyin’ away wid de mudder. He said, “Fling-me-stick, de eagle tek away me mudder!” Fling-me-stick lick out of de eagle mout’. Brer Buck stoop down an’ ketch de mudder. An’ de mudder lef’ t’irty pound fe t’ree of dem. Out of doze t’ree son, which of dem deserve de money?

Some said, “Look-up-in-de-sky deserve it!” Odder said, “Fling-me-stick!” De nex’ one said, “Brer Buck!” But if Look-up-in-de-sky didn’t see de mudder, de eagle would fly away wid her. If Fling-me-stick didn’t fling an’ lick out de mudder out of de eagle mout’, she would be gone. If Brer Buck didn’t stoop down an’ ketch de mudder, she would mash up. So, out of de t’ree of dem, de t’ree deserve de ten pound apiece.