[132] ἠέλιος δ’ ἀνόρουσε λιπὼν περικαλλέα λίμνην οὐρανὸν εἰς πολύχαλκον, ἵν’ ἀθανάτοισι φαείνοι—Od. III, 1 f.
[133] οὔθ’ ὁπότ’ ἂν στείχῃσι πρὸς οὐρανὸν ἀστεροέντα, οὔθ’ ὅτ’ ἂν ἂψ ἔπὶ γαῖαν ἀπ’ οὐρανόθεν προτράπηται—Od. XI, 17.
[134] εὖτε γὰρ ἠέλιος φαέθων ὑπερέσχεθε γαίης—Il. XI, 735.
[135] ἠέλιος μὲν ἔπειτα νέον προσέβαλλεν ἀρούρας, ἐξ ἀκαλαρρείταο βαθυρρόου Ὠκεανοῖο οὐρανὸν εἲς ἀνιών—Il. VII, 421 ff.
[136] μέμβλωκε μάλιστα ἦμαρ—Od. XVII, 190.
[137] εἶσ’ ὑπὸ γαῖαν—Od. X, 191.
[138] ἐν δ’ ἔπεσ’ Ὠκεανῷ λαμπρὸν φάος ἠελίοιο ἕλκον νύκτα μέλαιναν—Il. VIII, 485.
[139] Od. XXII, 318.
[140] ἦμος δ’ ἠέλιος μετενίσσετο βουλυτόνδε—Il. XVI, 779; Od. IX, 58.
[141] ὥς οἱ ἐναργὲς ὄνειρον ἐπέσσυτο νυκτὸς ἀμολγῷ—Od. IV, 841.