[45] Œc. R. A. II., 285: ›Ex his jam sequitur, quod Anima sit, quae intelligit, cogitat, judicat, vult, desiderat, imaginatur, cupit, reminiscitur, videt, audit, gustat, odorat, sentit, loquitur, agit, — — —.› See also II., 287.

[46] Œc. R. A. II., No. 160, 161: ›Et haec denique concludit, quod sit anima, quae huic fluido (spirituoso) inest, cujus est determinare in actum.› II., 165. II., 303: ›Ipsum Fluidum Spirituosum est substantia eminenter organica suae Animae; uti Oculus est organum visus, Auris auditus, Lingua gustus, Cerebrum perceptionis omnium›; etc. See also ›The Brain›, No. 7.

[47] See for example Œc. R. A. II., No. 246: — — — ›sic etiam quod hoc Fluidum sit Spiritus et Anima sui Corporis›. — — — Œc. R. A. III., No. 317: ›Anima est purissima essentia animalis, caelestis et spiritualis, quae fibram simplicem excitat et simul sanguinem tam candidum quam rubrum ingreditur.›

[48] See also Œc. R. A. II., No. 348: ›Ex his jam praemissis usque ad fidem intellectus demonstrari potest, quod Fluidum Spirituosum humanum immunissimum sit ab omni injuria contingentium in regione sublunari; nec exstinguibile, sed immortale, tametsi non per se, post casum sui Corporis. Quod exsolutum a vinculis et laqueis terrestrium in omnem sui Corporis formam coaliturum sit et victurum vitam omni imaginatione puriorem. Tum quod nulla sit actiuncula ex consulto, et nulla vocula ex consensu, in vita ejus corporea, edita, quae non affulgente luce sapientiae, inhaerenter designatae, tunc ante ejus conscientiae judicium, distincte compariturae sint›.

[49] Œc. R. A. II., No. 303: ›usque eodem recidit, sive memoratum fluidum dicimus Spiritum aut Animam, sive ejus facultatem sibi repraesentandi universum et intuendi fines, nam unum non concipi potest, quia non datur sine altero.›

[50] J. J. Garth Wilkinson has published Part I. in an English translation in 1843, and Parts II. and III. in 1844, London.

[50 b] ›Regnum Animale›, Pars quarta: ›De Sensibus›, publ. by IM. TAFEL, London, 1848; transl. into English by Enoch S. Price in ›New Philosophy›; ›R. A.›, Pars septima: ›De Anima›, publ. by IM. TAFEL, Tübingen and London, 1849; transl. into English by Frank Sewall, New York, 1887 and 1900.

[51] The words enclosed in parentheses have been added by the author of this paper to make the meaning more clear, and are unmistakeably inferred from the connection.

[52] As Professor G. Retzius also says in his ›Croonian lecture›, delivered in London, 1908: ›The theses cited [especially those concerning the localization of the motor centres in the cerebral cortex] are drawn up with such precision by Swedenborg that they cannot possibly be based on divination only, but must rest upon a real grasp of natural phenomena as well as on actual experiments and dissecting work›.