1 τὴν] τ(ων) P 2 πρόθεσιν F 3 παραδειγμάτων PMV: τῶν παραδειγμάτων F || δὲ F 4 ποιεῖ P || παραδεῖξαι Us.: πᾶσι δεῖξαι FM: δεῖξαι PV 5 ἀρκοῦντος F 6 παραθήσομαι F: παραθήσω PMV || αὐτὸν om. F || κατεσκευασμένου P: κατεσκευασμένον FV: κατεσκευασμένην M 7 ὃν] ἡ F 8 πεζῆ F: πεζῆι τῆι P, MV 9 ἀρεοπαγητικου ἡδε F 11 ὑμῶν] τούτων F || οἴομαι] οἶμαι Isocratis libri 12 ὥσπερ EPMV Isocr.: ὡς περὶ εἰ F 14 καθεστηκότων Isocr. 15 εἰρήνης F || καὶ τὰ PMV Isocr.: τὰ EF 16 [ἐ]χούσης cum litura P, MV || ἔτι ... ἐχούσης om. F 17 τοὺς om. E 18 τοὺς om. PM 19 ὑποτελοῦντας PMV Isocr.: ἐπιτελοῦντας EF 20 ἡμᾶς PMV Isocr.: ὑμᾶς EF 21 ὑμετέροις F 23 ἡμεῖς PV || οἶδ’] οἵ δ’ F
6. παραθήσομαι: the Middle, as given by F, is to be preferred (cp. [182] 12). In [122] 14, on the other hand, F gives παρέξω, where the other MSS. supply the right reading παρέξομαι.
11. In the English translation of this passage of Isocrates no attempt has been made to reproduce the effects to which Dionysius calls attention: to do so would involve sacrificing equivalence of meaning to equivalence of letter-combinations.—Bircovius compares, in Latin, the opening passage of Cic. pro Caecina: “si, quantum in agro locisque desertis audacia potest, tantum in foro atque in iudiciis impudentia valeret, non minus nunc in caussa cederet A. Caecina Sex. Aebutii impudentiae, quam tum in vi facienda cessit audaciae. verum et illud considerati hominis esse putavit, qua de re iure decertare oporteret, armis non contendere: et hoc constantis, quicum vi et armis certare noluisset, eum iure iudicioque superare.” Batteux (p. 253) quotes from Fléchier’s oratorical picture of M. de Turenne: “Soit qu’il fallût préparer les affaires ou les décider; chercher la victoire avec ardeur, ou l’attendre avec patience; soit qu’il fallût prévenir les desseins des ennemis par la hardiesse, ou dissiper les craintes et les jalousies des alliés par la prudence; soit qu’il fallût se modérer dans les prospérités, ou se soutenir dans les malheurs de la guerre, son âme fut toujours égale. Il ne fit que changer vertus, quand la fortune changeait de face; heureux sans orgueil, malheureux avec dignité. ... Si la licence fut réprimée; si les haines publiques et particulières furent assoupies; si les lois reprirent leur ancienne vigueur; si l’ordre et le repos furent rétablis dans les villes et dans les provinces; si les membres furent heureusement réunis à leur chef; c’est à lui, France, que tu le dois.” Batteux maintains that this passage shows the same qualities of style as Dionysius’ extract from Isocrates.
13. ἢ σφαλερῶς: Koraes would read καὶ σφαλερῶς. His note (Isocr. ii. 102) runs: “οὐκ ἀλόγως ὑπενόησεν ὁ Λάγγιος γραπτέον εἶναι, Καὶ σφαλερῶς· ἔοικε δὲ καὶ ὁ Ἰταλὸς μεταφραστής, συμπλεκτικῶς, οὐ διαζευκτικῶς, ἀνεγνωκέναι, ἢ ἀναγνωστέον εἶναι κεκρικέναι, Quasi che la città in alcun pericolo si trovasse, et le cose sue in pessima conditione fossero.”
18. συντάξεις: Koraes l.c. κακῶς τὸ ἐμὸν ἀντίγραφον, Συνάξεις. Συντάξεις δὲ λέγει, κατ’ εὐφημισμὸν Ἀττικόν, τοὺς φόρους, ἐπειδή, ὥς φησιν Ἁρποκρατίων (λέξ. Σύνταξις), χαλεπῶς ἔφερον οἱ Ἕλληνες τὸ τῶν φόρων ὄνομα. ὡσαύτως ἡ τῶν Γαλλῶν φωνή, τὴν πρόθεσιν παραλιποῦσα, Taxe ὠνόμασε τὴν σύνταξιν, τὴν τοῖς Ἰταλοῖς καλουμένην Tassa, καὶ ῥῆμα ἐποίησε Taxer (Ἰταλ. Tassare), ἐπὶ τοῦ τάσσειν καὶ ἐπιβάλλειν τοὺς φόρους· ὅθεν ἡ τῶν Γραικῶν φωνή, τὰ ἴδια παρὰ τῶν ἀλλοτρίων λαμβάνουσα, ἐσχημάτισε τὰ χυδαῖα, Τάσσα καὶ Τασσάρω.
τῆς ἐμῆς προσόδου καταφρονεῖτε καὶ πᾶσαν ἐλπίζετε τὴν
Ἑλλάδα ταύτῃ τῇ δυνάμει κατασχήσειν· ἐγὼ δὲ δι’
αὐτὰ ταῦτα τυγχάνω δεδιώς. ὁρῶ γὰρ τῶν πόλεων τὰς
ἄριστα πράττειν οἰομένας κάκιστα βουλευομένας, καὶ τὰς
μάλιστα θαρρούσας εἰς πλείστους κινδύνους καθισταμένας. 5
αἴτιον δὲ τούτων ἐστίν, ὅτι τῶν ἀγαθῶν καὶ τῶν κακῶν
οὐδὲν αὐτὸ καθ’ αὑτὸ παραγίνεται τοῖς ἀνθρώποις, ἀλλὰ
συντέτακται καὶ συνακολουθεῖ τοῖς μὲν πλούτοις καὶ ταῖς
δυναστείαις ἄνοια καὶ μετὰ ταύτης ἀκολασία, ταῖς δὲ
ἐνδείαις καὶ ταῖς ταπεινότησιν σωφροσύνη καὶ πολλὴ 10
μετριότης. ὥστε χαλεπὸν εἶναι διαγνῶναι, ποτέραν ἄν
τις δέξαιτο τῶν μερίδων τούτων τοῖς παισὶ τοῖς αὑτοῦ
καταλιπεῖν· ἴδοιμεν γὰρ ἂν ἐκ μὲν τῆς φαυλοτέρας εἶναι
δοκούσης ἐπὶ τὸ βέλτιον ὡς ἐπὶ τὸ πολὺ τὰς πράξεις
ἐπιδιδούσας, ἐκ δὲ τῆς κρείττονος φαινομένης ἐπὶ τὸ 15
χεῖρον εἰθισμένας μεταπίπτειν.
ταῦθ’ ὅτι συνήλειπταί τε καὶ συγκέχρωσται, καὶ οὐ καθ’
ἓν ἕκαστον ὄνομα ἐν ἕδρᾳ περιφανεῖ καὶ πλατείᾳ βέβηκεν
οὐδὲ μακροῖς τοῖς μεταξὺ χρόνοις διείργεται καὶ διαβέβηκεν
ἀπ’ ἀλλήλων, ἀλλ’ ἐν κινήσει τε ὄντα φαίνεται καὶ φορᾷ καὶ 20
ῥύσει συνεχεῖ, πραεῖαί τε αὐτῶν εἰσι καὶ μαλακαὶ καὶ
προπετεῖς αἱ συνάπτουσαι τὴν λέξιν ἁρμονίαι, τὸ ἄλογον
ἐπιμαρτυρεῖ τῆς ἀκοῆς πάθος. ὅτι δ’ οὐκ ἄλλα τινὰ τούτων
ἐστὶν αἴτια ἢ τὰ προειρημένα ὑπ’ ἐμοῦ περὶ τῆς ἀγωγῆς
ταύτης τῶν λόγων, ῥᾴδιον ἰδεῖν. φωνηέντων μὲν γὰρ ἀντιτυπίαν 25
οὐκ ἂν εὕροι τις οὐδεμίαν ἐν γοῦν οἷς παρεθέμην
ἀριθμοῖς, οἴομαι δ’ οὐδ’ ἐν ὅλῳ τῷ λόγῳ, πλὴν εἴ τί με
διαλέληθεν· ἡμιφώνων δὲ καὶ ἀφώνων ὀλίγας καὶ οὐ πάνυ