15. Demosthenes: cp. D.H. pp. 13, 15, 16, 19, 22, 23, etc., and Demetr. pp. 11, 12, etc.
Democritus: cp. Cic. Orat. 20, 67 “itaque video visum esse nonnullis, Platonis et Democriti locutionem, etsi absit a versu, tamen, quod incitatius feratur et clarissimis verborum luminibus utatur, potius poëma putandum quam comicorum poëtarum”; id. de Orat. i. 49 “quam ob rem, si ornate locutus est, sicut et fertur et mihi videtur, physicus ille Demokritus, materies illa fuit physici, de qua dixit, ornatus vero ipse verborum oratoris putandus est”; id. ib. i. 42 “Democritii ... ornati homines in dicendo et graves.”
16. Plato: cp. D.H. pp. 16, 19, 27-30, 36, etc. and Demetr. pp. 12, 13, 14, etc.
Aristotle: cp. de Imitat. B. vi. 4 παραληπτέον δὲ καὶ Ἀριστοτέλην εἰς μίμησιν τῆς τε περὶ τὴν ἑρμηνείαν δεινότητος καὶ τῆς σαφηνείας, καὶ τοῦ ἡδέος καὶ πολυμαθοῦς· τοῦτο γὰρ ἔστι μάλιστα παρὰ τοῦ ἀνδρὸς τούτου λαβεῖν.
μεγάλης ἄξια εἶναι, καὶ μάλα ὀρθῶς δοκεῖ κατὰ τὸν
Δημοσθένην· ἀλλ’ ἐὰν λογίσηται τοὺς ἐξακολουθοῦντας αὐτοῖς
κατορθουμένοις ἐπαίνους καὶ τὸν καρπὸν τὸν ἀπ’ αὐτῶν ὡς
γλυκύς, εὐπαθείας ἡγήσεται τοὺς πόνους. Ἐπικουρείων δὲ
χορόν, οἷς οὐδὲν μέλει τούτων, παραιτοῦμαι· τὸ γὰρ “οὐκ 5
ἐπιπόνου τοῦ γράφειν ὄντος,” ὡς αὐτὸς Ἐπίκουρος λέγει, “τοῖς
μὴ στοχαζομένοις τοῦ πυκνὰ μεταπίπτοντος κριτηρίου” πολλῆς
ἀργίας ἦν καὶ σκαιότητος ἀλεξιφάρμακον.
XXV
τούτων δή μοι τέλος ἐχόντων, ἐκεῖνά σε οἴομαι ποθεῖν ἔτι
ἀκοῦσαι, πῶς γίνεται λέξις ἄμετρος ὁμοία καλῷ ποιήματι ἢ 10
μέλει, καὶ πῶς ποίημά γε ἢ μέλος πεζῇ λέξει καλῇ παραπλήσιον.
ἄρξομαι δὲ πρῶτον ἀπὸ τῆς ψιλῆς λέξεως, ἕνα
τῶν ἀνδρῶν προχειρισάμενος ὃν ἐν τοῖς μάλιστα οἶμαι τὴν
ποιητικὴν ἐκμεμάχθαι φράσιν, βουλόμενος μὲν καὶ πλείους,
οὐκ ἔχων δὲ χρόνον ἱκανὸν ἅπασι. φέρε δὴ τίς οὐκ ἂν 15
ὁμολογήσειεν τοῖς κρατίστοις ἐοικέναι ποιήμασί τε καὶ μέλεσι