[421]. Cf. 2 Tim. ii. 10.
[422]. τὸ ἡγεμονικόν.
[423]. ἀψευδῆ.
[424]. συκοφαντῶν.
[425]. ὑπεξαιρομένου τοῦ κατὰ τὸν Ζησοῦν νοουμένου ἀνθρώπου.
[426]. Rom. vii. 9.
[427]. Cf. Matt. xxiii. 12.
[428]. 1 Pet. v. 6.
[429]. πρὸς κολακείαν.
[430]. In the text it is put interrogatively: τίς ἄνθρωπος τελέως δίκαιος; ἢ τίς ἀναμάρτητος; The allusion seems to be to Job xv. 14: τίς γὰρ ὤν βροτὸς, ὅτι ἔσται ἄμεμπτος; ἢ ὡς ἐσόμενος δίκαιος γεννητὸς γυναικός.