[1078]. ὧν ἓν μὲν, ὄνομα· δεύτερον δὲ, λόγος· τὸ δὲ τρίτον, εἴδωλον· τὸ τέταρτον δὲ, ἐπιστήμη.
[1079]. τρανότερον φήσομεν ἐν τῇ ψυχῇ γινόμενον μετὰ τὸν λόγον τῶν τραυμάτων τύπον, τοῦτον εἶναι τὸν ἐν ἑκάστῳ Χριστὸν, ἀπὸ Χριστοῦ λόγου.
[1080]. τὸ μηδέν.
[1081]. εἰκῆ πιστεύοντι.
[1082]. 1 Cor. xv. 2.
[1083]. τοῦ δημιουργοῦ.
[1084]. Cf. Col. iv. 6.
[1085]. χθὲς καὶ πρώην.
[1086]. κοινὸν δὲ πάντων ἢ καὶ πρόχειρον. For ἤ, Boherellus reads ᾖ.
[1087]. οἱ γὰρ ὁμοίως Κελσῷ ὑπολαβόντες τετερατεῦσθαι. The word ὁμοίως formerly stood, in the text of Spencer and Ruæeus, before τετερατεῦσθαι, but is properly expunged, as arising from the preceding ὁμοίως. Boherellus remarks: “Forte aliud quid exciderit, verbi gratiâ, τὰ τοῦ Ιησοῦ.”