NOTE B.

The defender of the artisans and of the guilds, Captain and Conservatore of the city and commune of Florence, brought forward the proposal in the special and general council on June 30, 1290, "presentibus et volentibus Dominis Prioribus Artium," and the proposal, carried almost unanimously (placuit quasi omnibus), ran as follows:—"Quia per quamplures homines civitatis Florentie fide dignos, relatum est coram officio dominorum Priorum Artium, quod multi sunt artifices et comunitates seu universitates Artium et earum Rectores, qui certum modum et formam indecentem, et certum precium incongruum imponunt in eorum mercantiis et rebus eorum Artium vendendis contra iustitiam et Rempublicam." It ended by strictly forbidding every sort of monopoly and every contract of sale arranged in a manner contrary to custom or to the laws, "et quod dogana aliqua vel compositio non fiat contra honorem et iurisdictionem Comunis Florentie, per quam vel quas prohibitum sit a Rectoribus vel Consulibus ipsorum Artis, quod aliqui vel aliquis ad certum modum et certam formam et certum precium vendant, vel vendere debeant mercantias," ec. To which Guidotto Canigiani added, that the signory should henceforward formulate other articles, not so as to weaken the said provision, but only to strengthen it more and more in the interest of the guilds. And his amendment was approved together with the provision itself (State Archives, Florence, Provvisioni, Registro iv. c. 29). And on the 3rd of July, by reason of the former amendment, the priori of the guilds, together with the other wise men consulted by them, decreed: "Quod nulli Consules vel Rectores alicuius Artis, aut aliquis alius, vice et nomine alicuius Artis, vel aliqua singularis persona alicuius Artis, utatur aliquo ordinamento scripto vel non scripto, extra Constitutum Artis approbatum per Comune Florentie, vel aliter vel ultra quam contineatur in statuto talis Artis, ec.... Et siqua facta essent in contarium vel fierent in futuro tacite vel expresse, non valeant nec teneant ullo modo vel iure, sed sint cassa et irrita ipso iure ec. Et quod nullus notarius vel alius scriptor scribere debeat aliquid de predictis vel contra predicta, et nullus nuntius vel alius precipiat aliquid aliquibus artificibus contra predicta: sub pena Rectori et Consuli contrafacienti auferenda librarum cc. pro quolibet et qualibet vice; et Arti, librarum quingentarum; et sub pena librarum centum pro quolibet, qui observaret talia ordinamenta vel precepta prohibita; et sub pena libr. centum cuilibet qui de predictis ordinamentis prohibitis faceret precepta Arti seu artificibus alicuius Artis." This provision was to be read in the captain's council every month and cried about the city. (Provvisioni, Registro, iv. a. c. 30–31.)

NOTE C.

On the 31st of January (new style, 1291) a provision was made, beginning with this singular proemium:—"Ad honorem, ec. Ut cives et comitatini Florentie non opprimantur sicut hactenus oppressi sunt, et ut hominum fraudibus et malitiis que circa infrascripta committi solent, debitis remediis obvietur et resistatur, quod quidem videtur nullomodo fieri posse, nisi iuxta sapientis doctrinam, dicentis quod contraria suis purgantur contrariis; ideoquo volentes lupinas carnes salsamentis caninis involvi et castigari debere, ita quod lupi rapacitas et agni mansuetudo pari passu ambulent, et in eodem ovili vivant pacifice et quiete," ec.

It goes on to severely forbid that any one should dare to: "aliquas litteras impetrare vel impetrari facere, aut privilegium vel rescriptum, per quas vel quod aliquis vel aliqui de civitate vel districtu Florentie citentur vel trahantur ad causam, questionem vel litigium aut examen alicuius indicis, nisi coram domino Potestate, Capitaneo et aliis officialibus Comunis Florentie;" and that he who, having falsified, did not cease from falsifying, when reprimanded, and failed to pay damages and interest within three days, was to be fined one hundred small fiorini, or more, according to the judgment of the Podestà or of the captain, or of any other magistrate who had undertaken the prosecution. And if any one sought to disobey or escape from the jurisdiction of the magistrates, "teneantur Potestas et Capitaneus, qui de predictis requisitus esset, condemnare patrem vel filium vel fratrem carnalem vel cuginum ex parte patris vel patruum et nepotes eius, ec., in dicta pena, et dictam condemnationem exigere cum effectu, et etiam in maiori pena, ad arbitrium eorum et cuiuscunque eorum, si eis vel alteri eorum videbitur expedire. Et nichilominus compellat eos et quemlibet eorum dare et facere tali contra quem dicerentur tales littere vel privilegium vel rescriptum impetrata, omnes expensas quas faceret vel fecissit, occasione predicta, credendo de predictis expensis iuramento huiusmodi contra quem dicerentur predicta vel aliquod predictorum impetrata."

Moreover, as we have said before, any one, who in the city, Commune, or district of Florence, directly or indirectly published such acts, together with the notary who wrote them out, and the lawyer who defended them, was subject to severe penalties. The Podestà and the captain could proceed as they pleased against any one who, "audeat vel presumat facere precipi eis vel alicui eorum, quod faciant aliquid vel ab aliquo desistant, vel citari Potestatem vel Capitaneum vel Priores vel Consiliarios vel aliquem officialem Comunis Florentie, vel eorum offitia impedire vel retardare coram aliquo vel aliquibus, ex autoritate aliquarum licterarum, privilegii vel rescripti, vel ex auctoritate alicuius indicii ordinarii, delegati vel subdelegati, vel vicarii." And as usual the penalties could be applied to relations.

As it happened that many requested the support of civil justice (brachium seculare) "in deffectum iuris et in lesionem et in preiuditium personarum et locorum subdittorum Comuni Florentie," ec., it was decreed that this support should be given only when the suit was over, before competent magistrates, and after it had been examined. If in this case the magistrates refused, then action could be taken against them. But otherwise, those who should demand an unjust sentence were subject to penalties, together with their relations, according to the first paragraph of this law. "Verum si consanguineos, ut dictum est, non haberet, procedatur contra bona talis pretentis brachium seculare, et contra inquilinos, laboratores, pensionarios et fictaiuolos eiusdem potentis, et illorum cuius occasione petitur, et ad alia procedatur, prout ipsis dominis Potestati vel Capitaneo et Prioribus videbitur expedire." Two other paragraphs follow, of which there are ten in all, but at this point a gap occurs in the manuscript, (Provvisioni, Registro ii. a. c. 175–177).


[CHAPTER VI.]
THE COMMERCIAL INTERESTS AND POLICY OF THE GREATER GUILDS IN FLORENCE.[338]

I.