“My verse shall praise thee, goddess fair and mighty,
Great Queen of Cyprus, glorious Aphrodite
Who unto mortals love’s sweet gift bestowest
And in the charm of richest beauty glowest.
Thou holdest in thy hand the magic flower
Whose spell subjects us to thy gentle power.
Hail, gracious lady, soother of all woes,
Who conquerest by pleasing smiles thy foes.
HEAD OF THE CNIDIAN VENUS.
Front view.
As we thy beauty worship and admire
Inspire my song with thy celestial fire.
So shall my muse forever honor thee
And her whom thou commendest unto me.”
Here is another hymn, not less charming:
ΣΙΣ ΑΦΡΟΔΙΤΗΝ
Αἰδοίην, χρυσοστέφανον, καλὴν Ἀφροδίτην
ᾄσομαι, ἣ πάσης Κύπρου κρήδεμνα λέλογχεν
εἰναλίης, ὅθι μιν Ζεφύρου μένος ὑγρὸν ἀέντος
ἤνεικεν κατὰ κῦμα πολυφλοίσβοιο θαλάσσης
ἀφρῷ ἔνι μαλακῷ: τὴν δὲ χρυσάμπυκες Ὧραι
δέξαντ’ ἀσπασίως, περὶ δ’ ἄμβροτα εἵματα ἕσσαν:
κρατὶ δ’ ἐπ’ ἀθανάτῳ στεφάνην εὔτυκτον ἔθηκαν
καλήν, χρυσείην: ἐν δὲ τρητοῖσι λοβοῖσιν
ἄνθεμ’ ὀρειχάλκου χρυσοῖό τε τιμήεντος:
δειρῇ δ’ ἀμφ’ ἁπαλῇ καὶ στήθεσιν ἀργυφέοισιν
ὅρμοισι χρυσέοισιν ἐκόσμεον, οἷσί περ αὐταὶ
Ὧραι κοσμείσθην χρυσάμπυκες, ὁππότ’ ἴοιεν
ἐς χορὸν ἱμερόεντα θεῶν καὶ δώματα πατρός.
αὐτὰρ ἐπειδὴ πάντα περὶ χροὶ κόσμον ἔθηκαν,
ἦγον ἐς ἀθανάτους: οἳ δ’ ἠσπάζοντο ἰδόντες
χερσί τ’ ἐδεξιόωντο καὶ ἠρήσαντο ἕκαστος
εἶναι κουριδίην ἄλοχον καὶ οἴκαδ’ ἄγεσθαι,
εἶδος θαυμάζοντες ἰοστεφάνου Κυθερείης.
Χαῖῥ ἑλικοβλέφαρε, γλυκυμείλιχε: δὸς δ’ ἐν ἀγῶνι
νίκην τῷδε φέρεσθαι, ἐμὴν δ’ ἔντυνον ἀοιδήν.
αὐτὰρ ἐγὼ καὶ σεῖο καὶ ἄλλης μνήσομ’ ἀοιδῆς.
Translated into English verse the hymn reads: