I speak of the socmen in ancient demesne, but there can be no doubt that originally the different classes of this group called socmen were constantly confused and treated as one and the same condition. The free socmen and the base or bond socmen, the population of manors in the hands of the crown, of those which had passed from the crown to subjects, and, last but not least, a vast number of small proprietors who held in chief from the king without belonging to the military class, and without a clearly settled right to a free tenement—all these were treated more or less as variations of one main type. What held them together was the suit owed to some court of a Royal Manor which had 'soke' over them[878]. Ultimately classification became more rigid, and theoretically more clear; free and socman's tenure were fused into the one 'socage' tenure, well known to later law, but we must not forget that Common Law Socage is derived historically from a very special relation, and that the socman appears even in terminology as distinct from the 'libere tenens.' I must admit, however, that it is only with the help of the documents of Saxon times and of the Conquest period, that it will be possible to establish conclusively the character of the tenure as that of a 'customary freehold.'

XIII.

[See pp. 233, 234.]

The passage on which the text of these two pages is based may be found in a Survey of the Dunstaple Priory. The portion immediately concerned is inscribed: 'Notulae de terris in Segheho' (ff. 7, 8). The Walter de Wahull in question is probably the baron of that name (Dugdale, Baron. I. 504), who joined the rebellion of 1173 along with the Earl of Leicester, and was made a prisoner (Rad. de Diceto I. 377, 378; Ann. Dunstapl. 21).

Harl. MS. 1885, f. 7.

§ Tempore conquestus terrae, Dominus de Wahull et Dominus de la Leie diviserunt inter se feudum de Walhull', widelicet, Dominus de Walhull' habuit duas partes, et Dominus de la Lee, tertiam, scilicet, unus xx. milites, et alius x. Volens autem Dominus de Wahull' retinere ad opus suum totum parcum de Segheho, et totum dominicum de Broccheburg', fecit metiri tertiam partem in bosco et in plano. Postea, fecit metiri tantumdem terrae, ad mensuram praedictae tertiae partis, in loco qui nunc vocatur Nortwde, et in bosco vicino, qui tunc vocabatur Cherlewde; et abegit omnes rusticos qui in praedicto loco juxta praedictum boscum manebant. Hiis ita gestis, mensurata est terra de Segheho, et inventae sunt viii. ydae vilenagiae. De hiis viii. ydis conputata est quarta acra ad unam summam, et inventa est quod haec summa valebat tertiam partem parci et dominici. Dedit ergo Dominus de Wahull' Domino de la Leie, scilicet, Stephano, pro tertia parte quam debuit sortiri in bosco et in dominico, culturas praedictorum rusticorum, et boscum qui nunc vocabatur Cherlewd', nunc Nortwd'. Dominus autem de la Leie dedit hanc terram Bald' militi suo, patri Roberti de Nortwd'. Et inter terram praedictorum rusticorum habuimus de dono ecclesiae unam acram. Pro hac acra Robertus pater Gileberti dedit nobis [in] escambium aliam acram quae abutiat ad Fenmed', et jacet ad vest, juxta terram Nigelli de Chaltun'. De ista praedicta acra in Nortwd' quae nostra fuit, jacet roda una ad lomputtes, scilicet, roda capitalis. Alia roda jacet ad uest curiae Roberti praedicti; quae curia ipsius Roberti primo fuit ad uest, quam post obitum patris mutavit, transferendo horrea sua de uest usque hest. Tres gorae jacent pro dimidia acra, et abutiant ex una parte versus viam quae dicitur via de Nortwd', et ex alia parte versus Edmundum filium Uctred'. Procedente tempore, tempore guerrae praedictae viii. ydae et ceterae de Segheho fuerunt occupatae a multis injuste; et ob hoc recognitio fuit facta coram Waltero de Wahull', et coram Hugone de Leia, et in plena curia, per vi. senes, et per ipsum Robertum, de hac nostra acra et de omnibus aliis terris, scilicet, quae acrae ad quas hidas pertineant: et per hanc recognitionem, restituit nobis Robertus praedictam acram. Uctredus drengus mansit ad uest de via de Nortwde, et grangiae ejus fuerunt ex alia parte viae, scilicet, hest.

Tempore quo omnes tenentes de Segheho, scilicet, Milites, liberi homines, et omnes alii incerti et nescii fuerunt de terris et tenementis ville, et singuli dicebant alios injuste plus aliis possidere, omnes communi consilio, coram Dominis de Wahul' et de la Leie, tradiderunt terras suas per provisum seniorum et per mensuram pertici quasi novus conquestus dividendas, et unicuique rationabiliter assignandas. Eo tempore recognovit Radulfus Fretetot quod antecessores sui et ipse injuste tenuerant placiam quandam sub castello, que placia per distributores et per perticam mensurata est, et divisa in xvj buttos; et jacent hii butti ad Fulevell', et abut[tant] sursum ad croftas ville. Hii butti ita partiti sunt. Octo yde sunt in Segheho de vilenagio: singulis ydis assignati sunt ii. butti. Ecclesiae vero dotata fuit de dimidia yda: ad hanc dimidiam ydam assignatus fuit unus buttus: sed postquam illum primum habuimus, bis seminatus fuit, et non amplius, quia ceteri omnes non excol[un]t ibi terram, sed ad pascua reservant: un[de] est, quia locus remotus est, nec pratum habemus nec bladum.

He terre prenominate sunt in campo qui dicitur Hestfeld. Summa, xix acre et tres rode.