GRÁTUR JACOBS YFIR RAKEL.
Hvert er farin hin fagra og blíða?
Fórstu Rakel í svipanna heim?
Fyrir sunnu sje jeg nú líða
Svarta flóka og dimmir í geim.
Rakel! Rakel! daprast nú dagar,
Dvín mjer gleði, brátt enda mun líf;
Leiðir eru mjer ljósgrænir hagar—
Liggur í moldu hið ástkæra víf.
Drottinn Abrahams! deyr nú minn rómur,