[108] “Stabat ipse in cæmiterio tacitus, et subinde congemiscens. Scaturibat quippe in animo ejus cogitatio; quæ ingentem imbrem lacrimarum ferens, tandem erupit. ‘Nos, inquit, miseri Sanctorum destruimus opera, pompatice putantes nos facere meliora. Quanto præstantior nobis S. Oswaldus qui hanc fecit Ecclesiam? Quot sancti viri religiosi in eâ Deo servierunt?’ Et licet astantes referrent non debere illum tristari, sed potius lætari, quem Deus ad hanc servâsset gratiam ut sic videret magnificari Ecclesiam, in lacrimarum proposito tenax fuit. Nec desunt qui dicant prædixisse illum Ecclesiæ novæ incendium, quo subsequentibus conflagrata est annis. Sed non placuit pro vero præsumere, quod discrepat. Tunc autem et novam Ecclesiam perfecit; nec facile invenias ornamentum, quod eam non decoraverit. Ita erat in singulis mirabilis, et in omnibus singularis. Quocirca ut magnificentiæ nihil deesset, lxxii. marcas argenti scrinio innexuit; in quo beatissimi Oswaldi prædecessoris sui exuvias, simulque multorum Sanctorum locavit.”—W. Malmes., Vita S. Wulfstan., l. iii. cap. 10.
[109] Sax. Chron., ad ann. 1088.
[110] “1201. Miracula de S. Wlstano incæperunt xiv. Kal. Februarii; quæ per totum annum et amplius adeo crebrescebant, ut nunc xv. nunc xvi. uno die curarentur ab omnibus languoribus.”—Annales Eccles. Wigorniensis. Anglia Sac., i. 479.
[111] Annales Eccles. Wigorn., ad ann. 1283. “Rex Edwardus subjugata totaliter Wallia, venit Wigorniam gratia visitandi S. Wlstanum, erga quem amorem habuit specialem.”
[112] Malmes., De Gest. Pontif., lib. iv.
[113] Ibid.
[114] Annales Eccles. Wigorn., ad ann. 1198.
[115] Id., ad ann. 1199.
[116] Milman.
[117] Wharton’s note to Annales Eccles. Wigorn., s. a. 1268; Anglia Sacra, i. p. 497:—“Tumulum namque ejus magna cum religione Pontificii die 19 Januarii, quæ S. Wlstano sacra est, hodienum visitare solent, Wlstani esse perperam credentes.” The Anglia Sacra was published in 1691.