Carm. 2, 14, seq.

Ἀλλ’ ολιγοχρονιον γιγνεται, ωσπερ οναρ,

ηβη τιμηεσσα· το δ’ αργαλεον και αμορφον

γηρας υπερ κεφαλης αυτιχ’ υπερκρεμαται.

Mimnerm. Fragm.

Quid brevi fortes jaculamur ævo

Multa?

Carm. 2, 16, 17.

—— Ω κενοι βροτων,