við ýta kepna.

7. Hrólfur býst og hirð hans ǫll

að húna stýri,

"Sá skal mestr í minni hǫll

er mætir dýri."

8. Beljandi hljóp bjǫrninn framm

úr bóli krukku,

veifar sínum vónda hramm,

svó virðar hrukku.

9. Hjalti sér og horfir þá á,