[145] Ipse Scef cum uno dromone advectus est in insula Oceani, quae dicitur Scani, armis circundatus, eratque valde recens puer, & ab incolis illius terrae ignotus; attamen ab eis suscipitur, & ut familiarem diligenti animo eum custodierunt, & post in regem eligunt.
Ethelwerdus, III, 3, in Savile's Rerum Anglicarum Scriptores post Bedam, Francofurti, 1601, p. 842.
[146] See Chadwick, Origin, 259-60.
[147] Sceldius [fuit filius] Sceaf. Iste, ut ferunt, in quandam insulam Germaniae Scandzam, de qua Jordanes, historiographus Gothorum, loquitur, appulsus navi sine remige, puerulus, posito ad caput frumenti manipulo, dormiens, ideoque Sceaf nuncupatus, ab hominibus regionis illius pro miraculo exceptus et sedulo nutritus: adulta aetate regnavit in oppido quod tunc Slaswic, nunc vero Haithebi appellatur. Est autem regio illa Anglia vetus dicta....
William of Malmesbury, De Gestis Regum Anglorum. Lib. II, § 116, vol. I, p. 121, ed. Stubbs, 1887.
[148] Although Saxo Grammaticus has provided some even earlier kings.
[149] Cf. Müllenhoff in Z.f.d.A. VII, 413.
[150] In Grímnismál, 54, Odin gives Gautr as one of his names.
[151] See below.
[152] Excluding, of course, the Hebrew names.