Nil unquam longum est, quod sine fine placet—Nothing is ever long which never ceases to please.
Nimia cura deterit magis quam emendat—Too much pains may injure rather than improve your work. Pr.
Nimia est voluptas, si diu abfueris a domo / Domum si redieris, si tibi nulla est ægritudo animo obviam—It is a very great pleasure if, on your return home after a long absence, you are not confronted with anything to vex you. Plaut.
Nimia illæc licentia / Profecto evadet in aliquod magnum malum—This extreme licentiousness will assuredly develop into some dire disaster. Ter.
Nimia subtilitas in jure reprobatur, et talis 15 certitudo certitudinem confundit—Too much subtlety in law is condemned, and such certainty destroys certainty. L.
Nimirum insanus paucis videatur, eo quod / Maxima pars hominum morbo jactatur eodem—There are few, I say, to whom this fellow should appear insane, since by far the majority of people are infected with the same malady. Hor.
Nimis uncis / Naribus indulges—You indulge in swearing (lit. upturned nostrils) too much.
Nimium altercando veritas amittitur—In too eager disputation the truth is lost sight of. Pr.
Nimium ne crede colori—Trust not too much to appearances. Virg.
Nimius in veritate, et similitudinis quam pulchritudinis 20 amantior—Too fastidious as regards truth, and with a greater liking for exactness than beauty. Quinct.