[55] They are dangerous passages which Petrarch hath, though a good, learned, and moderate man. Dial. 49. Non tot passim essent domini nec tam late furerent, nisi populi insanirent et cuique civium pro se charior foret res privata quam publica; voluptas quam gloria, pecunia quam libertas, vita quam virtus—Et statim—Et sane si vel unum patria civem bonum habeat, malum dominum diutius non habebit. The meaning is too plain; abundance of the most learned writers have such passages which must be read with caution; though I would draw none to the other extreme. Petrarch's 68 Dial. and 85 Dial. de bono domino, is as smart as the former; but yet speaketh not all that contra reges, which he doth contra dominos. However he says that, Inter regem et tyrannum non discernunt Graii, &c.——So Sir Thomas More in his Poems: Regibus e multis regnum bene qui reget unum: vix tamen unus erit, si tamen unus erit. And that of Senec. Trag. ult. Tantum ut noceat, cupit esse potens.—
[56] Bias interrogatus, quidnam esset difficile? Ferre, inquit, fortiter mutationem rerum in deterius. Laert. p. 55.
[57] Phil. iii. 7, 8, 11, 12.
[58] Univers. Hist. p. 140. Dicas imperatorem orbis Epictetum, Neronem mancipium: irrisum esse summo fastigio, cum servaret dignus, imperaret indignus; nullumque esse malum, quin aliqua boni gutta cordiatus.
[59] Numb. xvi.
[60] Psal. xii. 6, 7; Prov. xvi. 18; xix. 13.
[61] Matt. vii. 1-3.
[62] Object. Si id juris orbis obtineat status religionis erit instabilis; mutato regis animo religio mutabitur. Resp. Unicum hic solatium in Divina est providentia; omnium animos Deus in potestate sua habet; sed speciali quodam modo cor regis in manu Domini. Deus et per bonos et per malos reges opus suum operatur. Interdum tranquillitas, interdum tempestas ecclesiæ utilior. Nempe si pius est qui impepat, si diligens lector sacræ Scripturæ, si assiduus in precibus, si Ecclesiæ Catholicæ reverens, si peritos attente audiens, multum per ilium proficit veritas. Sin distorto est et corrupto judicio, pejus id ipsi cedit quam ecclesiæ. Nam ipsum grave manet judicium regis ecclesiæ, qui ecclesiam inultam non sinet. Grotius de Imper. p. 210. John xviii. 36.
[63] Dicunt Stoici, sapientes non modo liberos esse verum et reges: cum sit regnum imperium nemini obnoxium, quod de sapientibus solis asseritur. Statuere enim oportere principem de bonis et malis; hæc autem malorum scire neminem. Similiter ad magistratus, et judicia et oratoriam solos illos idoneos, neminemque malorum. Laert. in Zenone.
[64] Eam rempublicam optimam dicunt Stoici, quæ sit mixta ex regno et populari dominatu, optimorumque potentia. Laert. in Zenone.