‘Neea,’ sez Ah, ‘Ah seear thoo isn’t.’

‘Whya, noo,’ sez he, chucking ’em doon agaan, ‘which on ’em’s t’ pictur-card this tahm?’

‘T’ far ended!’ sez Ah. An’ Ah lifted it up, an’ o’ course it war, ’coz Ah’d seen it tumm’l theer.

‘Aye, ya’ve mannished it this tahm,’ sez he.

‘Aye, an’ ivvery uther tahm!’ sez Ah, ‘if ta caan’t deea ’t neea better ’an that!’

‘Whya, noo then,’ sez he, chucking ’em doon agaan. ‘Deean’t touch ’em, bud tell uz which on ’em is ’t this tahm?’

‘T’ middle yan!’ sez Ah, ez bou’d ez brass.

‘Whya!’ sez he, ‘mebbe it is. Ah deean’t knaw neea mair ’an what ya deea, but Ah’s yan o’ them ’at backs mah fancy, an’ Ah’ll bet yer a suverin ’at it’s nut it.’

‘Young man!’ sez Ah, solembly, ‘diz yowr muther knaw ’at ya cum’d awaay wiv a suverin, foor ya’re gahin’ on iv a straange leykely way foor lossing on ’t.’

‘Nivver ya mahnd,’ sez he; ‘Ah’ll bet a suverin ’at it’s nut it. Ah’ve gitten mah idea, an’ ya’ve gitten yowrs—will ya bet?’