Et habet eorum oratio, hunc sensum in sua lingua. Respice quàm iustus et sanctus extitit homo iste, quem Angeli Dei conueniunt accipere et in Paradisum deferre. Talique diabolico errore delusi, putant filius, et amici, quod defunctus sit in Paradisum translatus, viuat illic sempiterne beatus, quoniam, vbi plures conuenere volucrum, ibi maiorem laetantur et iactant fuisse numerum Angelorum.
Hinc deinde reuertentes, cum choris, et resonantia Musicorum, filius paratum praestat omnibus conuiuium, in cuius fine pro extremo ferculo, tradit singulis particulam, de patris capite summa cum devotione. Hanc etiam capitis caluariam filius facit postmodum debitè formari et poliri sibi pro cypho, in quo bibit in conuijs, ob recordationem amantissimi patris.
Ab hoc Regno decem dietis per potestatem Imperatoris Grand Can, inuenitur Insula delectabilis, et speciosa satis: cuius Rex est praepotens in gloria, et in diuitijs superabundans, et de multis quæ illic geruntur admirandis vnum recito solum.
[Sidenote: Diues Epulo.] Quòd est ibi homo quidam ditissimus nullius dignitatis nomine honoratus, sed bysso, ac serico adornatus, et splendide omni tempore epulatus: non ergo vult dici princeps, Dux, comes, miles, aut huiusmodi, licet superioritatem habeat super marchiones aliquos et barones. Eius possessionis valor æstimatur in anno 30. cuman de assinarijs bladi, et risi, nec quærit nisi delitiosè viuere in isto seculo, vt cum diuite Epulone sepeliatur in inferno. Cum etiam sibi derelictus sit, iste viuendi modus a retrogenitoribus, eum et ipse posteris derelinquet. Hic tanquam Imperiali residet palatio, cuius muri ambitus ad tractum leucæ tenditur, continens arbusta, vineta, rinulos, fontes et stagna, aulas, et cubicula auro strata depictaque mirè, et sculpta artificiosè, vltra quam vales explicare, et inter omnia ad medium palatium in celso vertice atrium amaenum, valdè tamen modico, sed cunctis praeciosius, ædificio, quasi ad seema nostrarum Ecclesiarium, cum turribus, pilarijs, et columnis, in quibus nihil prominet indignius auro. Nunquam vel rarò hic exit de suo palatio cum solis pulchris quos sibi conuocat et conuariat paruis pueris et puellis, non excedentibus 16. annos ætatis. Tendit dum libet pedibus, quandoque vectatur equo, interdum ducitur vehiculo, nonnunquam vult ferri gestatorio, vel certè puellaribus brachijs, et visitat saepissimè praefatum praeciosius ædificium: atque hijs et modis alijs excogitat delectare visum pulchris, auditum suauibus, olfactum redolentibus, tactum lenibus, et gustum pascere delicatis. Electas semper habet praesto 50. puellas ei, et de proximo exquisitissimè ministrantes tam ad mensam quàm ad cubiculum, et ad omne libitum.
[Sidenote: Versus.] Hæ ad prandium recumbenti afferunt processionis more pro singulo ferculo semper 5. genera dapum nobilium cum dulcisonæ resonantia cantilenæ, quarum aliquæ ei singulos detruncant genu flexo morsellos, aliquæ ponunt in ore, mundis tergentes comedentis labia mappis.
Nam ipse quidem in mensa continet iacentes manus puras et quietas. Post deseruitionem ferculi primi, seruitur pro secundo in 5. alijs dapum generibus modo quo supra, et renouatur in apponendo cantus suauior melodia.
Ista àbsque vlla Domini cura per ministros quotidiè reparantur etiam in maiori satis quam effor nobilitate, nisi dum ipse pro placito iusserit, quandoque temperari.
Deliciosius igitur quo vult deducit carnem, non curans animam, sed nec probitatem curans terrenam, pascit sterilem, et viduæ non benefacit. Et
Quia viuit sicut porcus,
Morientem suscipit orcus.
[Sidenote: Longitudo vnguium. Vtunturetiam in Florida principes longis vnguibus.] Porrò quod eum dixi manus tenere quietas, noueritis nimirum nil posse manibus capere vel tenere, propter longitudinem, et recuruitatem vnguium in digitis, qui sibi nullo tempore praescinduntur. Seruatur enim hoc pro nobili more patriæ, et viri diuites delicati, qui proprios possunt habere ministros nunquàm sibi dimittunt vngues resecare, vnde et nonnullis circumdantur vndique manus, acsi uiderentur armatæ.